Nascholing voor en door zorgprofessionals

In het Universitair Medisch Centrum Groningen (UMCG) doen de arts-microbioloog en ziekenhuisapotheker Wouter Bult dagelijks gezamenlijk een ronde over de Intensive Care (IC). Dat heeft meerwaarde op het gebied van microbiologische interventies, medicatieveiligheid en snel handelen op een eventueel veranderende kliniek van de patiënt. Goede samenwerking vinden ze essentieel: ‘Op deze manier kun je tot een optimaal beleid komen in de behandeling van infectieziekten.’ A&I ging hierover in gesprek met Heleen Aardema en Wouter Bult.

Rouw hoort bij het ouder worden en juist ouderen hebben een grotere kans op gecompliceerde rouw. Hoewel de meningen nog enigszins verdeeld zijn over de beste conceptualisatie van gecompliceerde rouw als psychische stoornis, komt gecompliceerde rouw veel voor bij ouderen. Al te vaak wordt deze diagnose gemist. Dat is jammer, want ouderen met gecompliceerde rouw lijden enorm, terwijl gecompliceerde rouw goed behandelbaar is.

Imaginaire rescripting (ImRs) krijgt steeds meer aandacht als een innovatieve behandelmethode voor stoornissen die samenhangen met aversieve herinneringen of beelden. Patiënten met een persisterende-rouwstoornis (PRS) ervaren vaak beelden die betrekking hebben op de overledene of het overlijden. Gezien de veronderstelde werkingsmechanismen kan ImRs een veelbelovende aanvulling vormen op bestaande interventies voor PRS. Dit artikel biedt een inleiding tot ImRs en belicht de potentiële toepassing ervan in de behandeling van PRS. Er wordt uiteengezet hoe ImRs kan worden toegepast om verschillende thema’s binnen PRS te adresseren, waaronder onbevredigende afscheidssituaties, unfinished business, onvervulbare verantwoordelijkheden, schuld en zelfverwijt. Tot slot worden mogelijke werkingsmechanismen besproken, met bijzondere aandacht voor hun relevantie voor de klinische praktijk.

Sepsis wordt gedefinieerd als levensbedreigend orgaanfalen, veroorzaakt door een ontregelde respons van de gastheer op een infectie. Tijdige herkenning en behandeling kunnen de prognose van sepsis verbeteren. In de vroegere fasen van het ziektebeloop kan dit lastig zijn, mede omdat er geen standaardtest is die sepsis met redelijke zekerheid aantoont of uitsluit. Ondersteunende instrumenten zijn er in de vorm van risicoscores, die in kracht toenemen wanneer ze adequaat en herhaaldelijk toegepast worden. In Nederland wordt het gebruik van de MEWS of NEWS geadviseerd; de qSOFA-score wordt niet meer aangeraden. Binnen ieder ziekenhuis zou er een protocol moeten zijn dat beschrijft op welke manier er gescreend wordt op vitale bedreiging, en daarmee dus ook regelmatig op sepsis.

Wereldwijd neemt de antimicrobiële resistentie de komende jaren sterk toe. Dit gaat gepaard met een almaar toenemende resistentie-geassocieerde mortaliteit. Een van de belangrijkste interventies om dit tegen te gaan is Antimicrobial Stewardship (AMS), een brede strategie met acties gericht op het bevorderen van verantwoord antibioticagebruik en het tegengaan van resistentie. Het doel is antimicrobiële middelen zo te gebruiken dat de effectiviteit behouden blijft voor huidige en toekomstige patiënten. Bij AMS draait het daarbij om de vraag welke antibiotische therapie wanneer te starten, in welke toedieningsvorm, hoelang en gepaard met welke diagnostiek (de ‘wat’ van AMS). Ook het ‘hoe’ speelt een belangrijke rol: hoe kunnen antibioticateams (A-teams) in onze ziekenhuizen verantwoord antibioticabeleid introduceren met daarin de focus op een multidisciplinaire aanpak en implementatie van (lokale) richtlijnen? In dit artikel worden de belangrijkste klinisch relevante onderdelen van AMS nader toegelicht.

Het verlies van een dierbare kan leiden tot langdurige rouwklachten, vooral wanneer een overlijden plaatsvindt in traumatische omstandigheden, zoals tijdens de COVID-19-pandemie. Zo’n verlies wordt ook wel een potentieel ‘traumatisch verlies’ genoemd. Onderzoek toont aan dat mensen na een traumatisch verlies een verhoogd risico hebben op het ontwikkelen van een persisterende-rouwstoornis. Psychologische behandeling kan voor deze nabestaanden helpend zijn. Sinds de COVID-19-pandemie is er steeds meer behoefte aan psychologische hulp op afstand, zoals onlinebehandeling. Toch is er tot nu toe weinig onderzoek gedaan naar de effectiviteit van dergelijke onlinebehandelingen. In dit artikel gaan we in op reguliere behandelmethoden voor persisterende rouw en er wordt een online rouwbehandeling besproken die is ontwikkeld tijdens de COVID-19-pandemie. Ook wordt stilgestaan bij de effectiviteit van onlinebehandeling en waar deze kan worden ingezet binnen een ‘stepped care’-benadering.