Nascholing voor en door zorgprofessionals

Het Nederlands Huisartsen Genootschap (NHG) heeft de laatste aanpassing van de NHG-Standaard Diabetes mellitus type 2 (DM2) voor de huisarts uitgebracht in februari 2026. De nieuwe richtlijnen gelden niet alleen voor nieuwe patiënten met DM2 maar ook voor bestaande diabetespatiënten. Diabetes mellitus type 2 komt niet alleen steeds vaker voor, de aandoening blijkt ook steeds meer een lelijke ziekte. Patiënten met de ziekte krijgen veel vaker cardiovasculaire complicaties en overlijden vele jaren eerder dan personen zonder diabetes mellitus. Een nauwgezette behandeling van de diabetes gepaard gaat met een reductie van het risico op optreden van cardiovasculaire en neurologische complicaties. Die behandeling bestaat uit het streven naar normoglykemie, maar zeker zo belangrijk is het streven naar normotensie en het verlagen van het cholesterolgehalte, min of meer onafhankelijk van de hoogte van het cholesterol. Dat heeft tot gevolg dat tegenwoordig nogal wat medicamenten voorgeschreven worden bij de adequate behandeling van diabetes mellitus type 2. Deze nascholing is gebaseerd op de NHG-Standaard Diabetes mellitus type 2, 2018 (laatste aanpassing februari 2026), NHG-Standaard Cardiovasculair risicomanagement, 2019 (laatste aanpassing september 2024) en NHG-Standaard Obesitas, 2025 (laatste aanpassing december 2025).

Het Nederlands Huisartsen Genootschap (NHG) heeft de laatste aanpassing van de NHG-Standaard Diabetes mellitus type 2 (DM2) voor de huisarts uitgebracht in februari 2026. De nieuwe richtlijnen gelden niet alleen voor nieuwe patiënten met DM2 maar ook voor bestaande diabetespatiënten. Diabetes mellitus type 2 komt niet alleen steeds vaker voor, de aandoening blijkt ook steeds meer een lelijke ziekte. Patiënten met de ziekte krijgen veel vaker cardiovasculaire complicaties en overlijden vele jaren eerder dan personen zonder diabetes mellitus. Een nauwgezette behandeling van de diabetes gepaard gaat met een reductie van het risico op optreden van cardiovasculaire en neurologische complicaties. Die behandeling bestaat uit het streven naar normoglykemie, maar zeker zo belangrijk is het streven naar normotensie en het verlagen van het cholesterolgehalte, min of meer onafhankelijk van de hoogte van het cholesterol. Dat heeft tot gevolg dat tegenwoordig nogal wat medicamenten voorgeschreven worden bij de adequate behandeling van diabetes mellitus type 2. Deze nascholing is gebaseerd op de NHG-Standaard Diabetes mellitus type 2, 2018 (laatste aanpassing februari 2026), NHG-Standaard Cardiovasculair risicomanagement, 2019 (laatste aanpassing september 2024) en NHG-Standaard Obesitas, 2025 (laatste aanpassing december 2025).

PsyXpert: voor wie de nuance zoekt!

Procedurele comfortzorg (PCZ) vermindert angst, pijn en stress bij kinderen tijdens medische procedures en draagt bij aan een veilige, respectvolle en effectieve zorgervaring. In dit artikel beschrijven wij hoe het 7P-model kan worden ingezet als praktisch kader om procedurele comfortzorg systematisch te integreren in de perioperatieve zorg. Dit model ondersteunt zorgverleners bij het maken van een plan op maat, met aandacht voor voorbereiding, psychologische begeleiding, pijnstilling, sedatie en nazorg. Door farmacologische en niet-farmacologische interventies doelgericht te combineren en ouders actief te betrekken, ontstaat een voorspelbaar en afgestemd zorgproces. Dit voorkomt escalatie en dwang, vergroot het vertrouwen van kind en ouders en verbetert de samenwerking binnen het zorgteam. Integratie van PCZ volgens het 7P-model draagt daarmee bij aan zowel de lichamelijke als psychologische gezondheid van het kind als aan efficiëntere zorg in de klinische praktijk.

De kinderluchtweg verschilt anatomisch en fysiologisch significant van die van volwassenen, vooral in de eerste levensjaren. Kinderen hebben een kortere nek, een relatief groot hoofd en tong, snellere collaps van de luchtwegen en een anterieur gelegen larynx, wat het risico op obstructie en een lastige intubatie verhoogt. Fysiologisch hebben kinderen een lagere functionele residuele capaciteit, hoger zuurstofverbruik en minder alveoli, waardoor ze sneller desatureren. Luchtwegmanagement vereist een zorgvuldig pre-assessment en een individueel afgestemd anesthesieplan. Bij elke vorm van luchtwegmanagement is het primaire doel het verkrijgen van adequate oxygenatie en ventilatie. Dit kan middels masker-ballonbeademing, een supraglottisch device of een intubatie. Bij een lastige luchtweg of een dreigende ‘cannot intubate, cannot oxygenate’ (CICO)-situatie is de starre bronchoscopie door de kno-arts een belangrijke optie voor het zekeren van een luchtweg, alvorens een chirurgische luchtweg wordt gepoogd. De plaats voor een chirurgische luchtweg in het moeilijke luchtwegalgoritme bij kinderen is gezien de lage slagingskans en hoge mortaliteit zeer beperkt.

Dit artikel biedt een uitgebreid overzicht van de laatste updates in de neonatale en kinderreanimatieprotocollen, zoals beschreven in de NRR- en ERC-richtlijnen van 2025. Het behandelt de fysiologie van de neonatale transitie, de oorzaken van circulatiestilstand bij kinderen en de protocollen voor zowel basale als specialistische reanimatie. Er wordt nadruk gelegd op het vroegtijdig herkennen van vitaal bedreigde kinderen en ingegaan op nieuwe afspraken tijdens reanimatie in de neonatale en pediatrische context. Deze updates bieden ook algemeen anesthesiologen (en intensivisten) praktische inzichten die de zorg optimaliseren wanneer zij op de OK en/of SEH met deze situatie worden geconfronteerd.