Nascholing voor en door zorgprofessionals

Slaapproblemen zijn een veelvoorkomende klacht, ook aan de balie van de apotheek. Naar schatting ervaart 20% van de Nederlandse bevolking klachten van slecht slapen, slechts 28 per 1.000 patiënten per jaar gaan met klachten van slapeloosheid naar de huisarts. Een juiste interpretatie van slaapklachten vraagt daarom om zorgvuldig doorvragen. Mensen ervaren hun slaap regelmatig als onvoldoende, terwijl objectief geen sprake is van een slaaptekort. De herkenning en beoordeling van slaapproblemen staat centraal. De definitie van slapeloosheid, welke gevolgen deze slaapstoornis overdag kan hebben en verschillende slaappatronen van kinderen, adolescenten en volwassenen worden belicht. Ook de vraag naar slaapmiddelen bij tijdelijke slaapproblemen (moeilijke perioden of jetlag, en de rol van voorlichting en slaaphygiënische adviezen komen aan bod. Tot slot bespreekt deze nascholing wanneer farmacotherapie kan worden overwogen en hoe de NHG-Standaard Slaapproblemen (laatste aanpassing januari 2026) hierin een terughoudend beleid adviseert.

Slaapproblemen zijn een veelvoorkomende klacht, ook aan de balie van de apotheek. Naar schatting ervaart 20% van de Nederlandse bevolking klachten van slecht slapen, slechts 28 per 1.000 patiënten per jaar gaan met klachten van slapeloosheid naar de huisarts. Een juiste interpretatie van slaapklachten vraagt daarom om zorgvuldig doorvragen. Mensen ervaren hun slaap regelmatig als onvoldoende, terwijl objectief geen sprake is van een slaaptekort. De herkenning en beoordeling van slaapproblemen staat centraal. De definitie van slapeloosheid, welke gevolgen deze slaapstoornis overdag kan hebben en verschillende slaappatronen van kinderen, adolescenten en volwassenen worden belicht. Ook de vraag naar slaapmiddelen bij tijdelijke slaapproblemen (moeilijke perioden of jetlag, en de rol van voorlichting en slaaphygiënische adviezen komen aan bod. Tot slot bespreekt deze nascholing wanneer farmacotherapie kan worden overwogen en hoe de NHG-Standaard Slaapproblemen (laatste aanpassing januari 2026) hierin een terughoudend beleid adviseert.

De maatschappelijke aandacht voor genderdiversiteit en de vraag naar genderzorg zijn de afgelopen jaren toegenomen. Tegelijkertijd zijn de wachttijden voor gespecialiseerde transgenderzorg opgelopen en is het debat over genderbevestigende behandelingen gepolariseerd. Hierdoor is het belangrijk dat ook psychiaters in de reguliere GGZ beschikken over voldoende kennis om transgender- en genderdiverse personen passende psychische zorg en begeleiding te bieden. In deze nascholing leert u hoe u transgender- en genderdiverse personen open en steunend ontvangt en hoe u omgaat met de terminologie en classificatie volgens DSM-5 en ICD-11. U verdiept zich in de verschillende ontwikkelingspaden, sociale transitie en de mogelijkheden voor psychische en somatisch-specialistische zorg. Ook komen bijkomende psychische klachten, de gevolgen van minority stress en de criteria voor medische genderbevestigende behandelingen aan bod. Daarnaast leert u welke begeleiding u tijdens de wachttijd kunt bieden en wanneer gerichte verwijzing nodig is. De nascholing besteedt aandacht aan actuele ontwikkelingen en kritische vragen rondom transgenderzorg. Zo krijgt u handvatten om patiënten goed te informeren, passende zorg te bieden en hen zo nodig voor te bereiden op een specialistisch behandeltraject.

Anesthesioloog Nynke Postma en physician assistant anesthesiologie Normen Hemmink nemen je tijdens het iAM-webinar Locoregionale anesthesie buiten het ziekenhuis mee in de praktische toepassing. Ze bespreken onder meer zenuwblokkades van de heupregio, het PENG-blok met fenol en wat goede transmurale samenwerking vraagt. Benedikt Van Loo, anesthesiemedewerker, SPS en redactielid van iAM, treedt op als moderator.

Op de Spoedeisende Hulp wordt een meisje van 1 jaar gezien vanwege dreigende dehydratie. Ze heeft sinds vijf dagen hoge koorts en sinds twee dagen laesies in haar mond. Haar voorgeschiedenis vermeldt een laryngitis subglottica op de leeftijd van 8 maanden. Uit de anamnese blijkt dat haar moeder een week geleden een koortslip heeft gehad. Bij lichamelijk onderzoek wordt een alert meisje gezien dat oncomfortabel is en matig gedehydreerd. Verspreid over de lippen, mond en het gehemelte worden meerdere laesies gezien (figuur 1). Onder de werkdiagnose dehydratie bij een stomatitis bij een primaire herpessimplexvirus (HSV-)infectie wordt ze opgenomen op de kinderafdeling ter rehydratie en wordt PCR-diagnostiek ingezet van het wondvocht van de orale laesies.

Gefosforyleerd tau 217 in plasma (p-tau 217) toont van de huidige beschikbare bloedbiomarkers de hoogste nauwkeurigheid in het detecteren van alzheimerpathologie bij patiënten met cognitieve klachten. Het is echter nog onduidelijk hoe goed deze biomarker presteert bij individuen met een normale cognitie in de presymptomatische fase van de ziekte. In dit topartikel wordt gekeken naar de bruikbaarheid van p-tau 217 in het vaststellen van alzheimerpathologie bij een populatie zonder cognitieve stoornissen. Het doel is potentiële deelnemers aan studies naar preklinische ziekte van Alzheimer beter te kunnen screenen en ook om in de toekomst individuen die in aanmerking komen voor ziektemodulerende therapie in een vroeg stadium te identificeren.