Nascholing voor en door zorgprofessionals

De basis voor deze webinar zijn de veranderde inzichten op het gebied van therapeutische thermoregulatie na een reanimatie (vaak bekend als het koelprotocol). Om dit onderwerp verder uit te diepen zal ook worden ingegaan op de geschiedenis van therapeutische thermoregulatie, de pathofysiologie van hersenschade bij een circulatiestilstand en het beschermende werkingsmechanisme van hypothermie. De webinar wordt verzorgd door Daniel Kleinloog. Daniël is vrijgevestigd anesthesioloog. Daarnaast is hij ook klinisch farmacoloog, geeft hij psychedelica-geassisteerde psychotherapie en is hij hoofdredacteur van iAM. Benedikt Van Loo, anesthesiemedewerker, SPS en redactielid van iAM, treedt op als moderator.

In deze nascholing krijg je eerst inzicht in de geschiedenis van alcoholgebruik en de sociale context. Vervolgens worden definities van overmatig gebruik, probleemgebruik en verslaving behandeld. Daarna gaan we in op de lichamelijke gevolgen en de psychische context van alcoholgebruik, zoals de effecten op het (jonge) brein. Aansluitend richt de e-learning zich op de behandeling van probleemgebruik, met nadruk op gesprekstherapie en technieken zoals motiverende gespreksvoering. Tot slot leer je hoe je als doktersassistent alcoholproblematiek kunt signaleren en bespreekbaar maken. De opgedane kennis wordt aangescherpt aan de hand van kennisvragen en casuïstiek.

Bij ‘herpesinfecties’ denken we bijna automatisch aan een koortslip of herpes genitalis. Er zijn echter meer dan honderd herpesvirussen, waarvan er acht bij de mens kunnen voorkomen. De verzamelnaam voor herpesvirussen die bij de mens voorkomen is humaan herpesvirus, afgekort: HHV. Elke type HHV heeft een nummer gekregen. In deze nascholing gaan we in op deze acht verschillende soorten HHV. De meest bekende soort is het herpessimplexvirus (HSV). 50-70% van de Nederlandse bevolking is drager van dit virus. Het herpessimplexvirus wordt gesplitst in type 1 (HSV-1, meestal de oorzaak van de koortslip) en type 2 (HSV-2, meestal de oorzaak van herpes genitalis). Ook de andere soorten kunnen je bekend voorkomen, maar misschien wist je niet dat het om herpesinfecties gaat. Zo vallen waterpokken onder HHV-3, is de ziekte van Pfeiffer onderdeel van HHV-4 en kan de bekende kinderziekte zesde ziekte veroorzaakt worden door HHV-6 en HHV-7.

Deze tweedelige nascholing biedt praktische kennis en handvatten om AI verantwoord en effectief toe te passen. In deel 1 leert u de basis van AI kennen, inclusief de werking van grote taalmodellen en de invloed daarvan op klinisch redeneren en professioneel handelen. Deel 2 richt zich op de praktische toepassingen en de toekomst van AI binnen de huisartsenzorg.

Een skin tear is een traumatische scheurwond van de opperhuid (epidermis) en lederhuid (dermis). Ouderen lopen een groter risico op deze skin tears vanwege huidveroudering, een veranderde huidstructuur en bijvoorbeeld langdurig medicijngebruik. In deze nascholing wordt aan de hand van een casus nader ingegaan op hoe skin tears ontstaan, welke factoren het risico op een skin tear vergroten, hoe een skin tear behandeld kan worden (conform de richtlijn Skin tears), welke disciplines er betrokken kunnen zijn of worden bij een skin tear en welke preventieve maatregelen getroffen kunnen worden. Verder wordt er aandacht besteed aan de rol van de verpleegkundig specialist (VS) die een centrale rol speelt in de regie en coördinatie van de wondzorg, diagnostiek, evaluatie en multidisciplinaire samenwerking.

In dit nascholingsartikel bespreken we de pathofysiologische aspecten, indeling en behandeling van cutane vasculitis. Cutane vasculitis is een ontsteking van predominant de kleine bloedvaten in de huid, en kan geïsoleerd of als uiting van systemische vasculitis voorkomen. De aandoening presenteert zich met palpabele purpura, roodheid (erytheem), blaarvorming en/of ulceratie van de huid. De onderliggende pathofysiologie kan gelegen zijn in immuuncomplexdeposities of ANCA-vorming bij onder andere een infectie, geneesmiddelen of bij auto-immuunaandoeningen zoals lupus erythematodes. De gouden standaard voor het aantonen van een vasculitis zijn het klinisch beeld en orgaanbiopten voor histopathologisch onderzoek. Daarnaast worden in bloedonderzoek vaak verhoogde inflammatiemarkers en mogelijk autoantistoffen gevonden. De behandeling bestaat initieel uit topicale dan wel systemische corticosteroïden. Op lange termijn zijn corticosteroïd-sparende middelen, zoals colchicine, dapson of methotrexaat, goede opties. Evaluatie voor (progressie naar) systemische vasculitis kan in enkele varianten belangrijk zijn en het achterhalen van de oorzaak is noodzakelijk om persisterende ziekte en recidieven te voorkomen.