Nascholing voor en door zorgprofessionals

In de Oost-Achterhoek is ervaring opgedaan met het uitvoeren van een PENG-blok met fenol bij kwetsbare ouderen met een (vermoedelijke) heupfractuur die niet meer geopereerd willen of kunnen worden. Door het blok in het verpleeghuis te plaatsen worden onder andere belastende ambulanceritten en ziekenhuisopnamen voorkomen. Hierdoor wordt bovendien de algehele kwaliteit van zorg verhoogd met een spectaculaire reductie van zorgkosten. Sinds februari 2024 kregen 19 patiënten een PENG-blok door een PA van de afdeling Anesthesiologie in Winterswijk. Bij het merendeel van de patiënten werd een goed pijnstillend effect bereikt. Deze regionale zorginnovatie is mogelijk dankzij proactieve zorgplanning, korte lijnen en de inzet van bevoegde en bekwame PA’s. In het onderstaande artikel leggen we uit hoe we tot deze werkwijze zijn gekomen, delen we onze eerste resultaten, en bespreken we de pittfalls en succesfactoren. Verder gaan we in op de toekomst: eventuele landelijke uitbreiding, de rol van taakherschikking en de uitdagingen rondom structurele financiering.

Zorg is mensenwerk en zorg betekent er voor die ander zijn. Toch sluiten we soms onbedoeld mensen uit door de woorden die we kiezen of aannames die we doen. Dit artikel laat zien hoe taal, houding en bewustwording bijdragen aan inclusieve zorg. Aan de hand van drie praktijkcasussen ontdekt u hoe kleine veranderingen een groot verschil kunnen maken.

In dit artikel wordt ingegaan op de prevalentie van verslaving onder zorgprofessionals, de specifieke risicofactoren en drempels die hen belemmeren om hulp te zoeken, en hoe problematisch middelengebruik op een vertrouwelijke en effectieve manier bespreekbaar gemaakt kan worden. Tot slot wordt het steunpunt van ABS-zorgprofessionals belicht, waar zorgprofessionals met problematisch middelengebruik en verslaving anoniem en laagdrempelig terechtkunnen voor ondersteuning en behandeling.

Het levenstestament is inmiddels niet meer weg te denken uit onze samenleving. Banken, notarissen, ouderen, hun kinderen, maar ook huisartsen en specialisten ouderengeneeskunde krijgen ermee te maken. Het gebruik van het levenstestament verloopt niet altijd naar volle tevredenheid. Voor artsen kan het levenstestament soms meer vragen oproepen dan antwoorden geven. Een veelvoorkomend probleem is dat volmachtgevers vaak meerdere kinderen als gezamenlijke gevolmachtigden aanwijzen. Banken en zorginstellingen willen echter meestal met één contactpersoon werken. In de praktijk leidt dit tot vertraging en spanningen, zeker wanneer kinderen verschillende opvattingen hebben over wat in het belang van hun ouder is. Als specialist ouderengeneeskunde komt u dan in een lastige positie: wie mag beslissen, en hoe voorkomt u dat u midden in een familieconflict belandt? Dit artikel bespreekt eerst kort de ontstaansgeschiedenis van het levenstestament. Vervolgens richt het zich op het medische aspect: waar vindt u als arts de relevante informatie en hoe interpreteert u die? Vervolgens wordt er ingegaan op praktische problemen die u in de verpleeghuiszorg kunt tegenkomen, zoals onduidelijkheid over wilsbekwaamheid, behandelwensen en bevoegdheden. Tot slot worden de recente ontwikkelingen geschetst. Het artikel sluit af met een pleidooi voor meer samenwerking en begrip tussen de medische en notariële beroepsgroep. Want uiteindelijk hebben we hetzelfde doel: het welzijn van uw patiënt – en mijn cliënt.

Hartritmestoornissen bij kinderen variëren van meestal goedaardige extrasystolen en bradycardie tot potentieel levensbedreigende tachycardieën. Het correct herkennen van deze ritmestoornissen op het ECG is essentieel, zowel voor gerichte behandeling als voor geruststelling van patiënt en ouders. In een eerdere editie van dit tijdschrift werd al uitleg gegeven over het lezen van een ECG voor niet-kindercardiologen.1 In dit artikel worden de meest voorkomende ritmestoornissen besproken, met specifieke aandacht voor een te snelle en een te langzame hartfrequentie. Daarnaast wordt ingegaan op extrasystolen en op de herkenning van onschuldige bevindingen en artefacten op het ECG. Ook nieuwe technologische ontwikkelingen komen aan bod. Met ECG-voorbeelden, praktische tabellen en kaders geven we houvast voor de dagelijkse praktijk.

Een 79-jarige vrouw werd aangemeld voor onze afdeling Eerstelijnsverblijf (ELV). De reden voor aanmelden was dat zij hulpbehoevend was door immobiliteit bij een conservatief behandelde heupfractuur. Na drie maanden van een stabiel klinisch beloop thuis kon de indicatie voor 24-uurs palliatieve thuiszorg niet meer verlengd worden. Er was geen verwachting dat zij binnen drie maanden zou komen te overlijden. Zij bleef echter wel afhankelijk van 24-uurszorg, en omdat haar echtgenoot opgenomen werd in het ziekenhuis, moest er iets anders geregeld worden. Dit artikel beschrijft het beloop van deze casus.