Nascholing voor en door zorgprofessionals

Er is de afgelopen jaren veel aandacht ontstaan voor gezondheidsrisico’s in relatie tot beroepsmatige blootstelling aan chroom (VI). Chroom (VI)(-verbindingen) zijn kankerverwekkend, reprotoxisch, irriterend, nefrotoxisch, sensibiliserend en anderszins immunotoxisch. Dat leidt ertoe dat van een breed scala van aandoeningen bewezen dan wel verondersteld wordt dat hun optreden moet worden toegeschreven aan chroom (VI)-blootstelling. Aan de hand van een aantal voorbeelden wordt ingegaan op de mogelijkheden, beperkingen en systematiek van het verrichten van individuele causaliteitsbeoordeling bij verschillende aandoeningen in relatie tot chroom (VI)-blootstelling.

Hepatitis C wordt ook wel de silent killer genoemd. De diagnose wordt vaak laat gesteld en er kan dan al veel schade zijn aangericht. Een vroege diagnose is van groot belang om complicaties te voorkomen. De afgelopen jaren is er veel veranderd ten aanzien van de behandeling van hepatitis C. Medicatie die nu beschikbaar is, geeft een grotere kans op genezing en kan gezien het gunstigere bijwerkingenprofiel aan meer patiënten worden voorgeschreven. Ook voor patiënten bij wie behandeling eerder gefaald heeft, is er weer hoop dat zij kunnen genezen van hepatitis C. Therapietrouw is van groot belang voor het slagen van de behandeling. De verpleegkundige en/of verpleegkundig specialist kan hierin een belangrijke rol vervullen.

Het kind met coeliakie heeft een levenslange overgevoeligheid voor gluten. Door de ingestie van gluten kunnen er bij personen met de genetische predispositie (haplotype DQ2 en DQ8) autoantistoffen worden gevormd met als gevolg destructie van de darmmucosa en extra-intestinale verschijnselen. De diagnose wordt bij kinderen gesteld door het bepalen van de autoantistoffen en alleen zo nodig wordt een darmbiopt afgenomen. De behandeling bestaat uit een levenslang glutenvrij dieet.

De term ‘vanishing tumor’, waar overigens nooit een Nederlandstalig equivalent voor is bedacht, wordt sinds de jaren tachtig

Somatisch onvoldoende verklaarde lichamelijke klachten (SOLK) komen veel voor. Neurobiologische, cognitieve, emotionele en sociale factoren staan centraal in de verklaringsmodellen. Communicatieaspecten zijn cruciaal in de aanpak. Erkenning van de klacht en gestructureerde exploratie zijn voorwaarden en rechtvaardigen een grotere tijdsinvestering dan gebruikelijk. Leidraad bij de exploratie is het biopsychosociale model.

Het ontwikkeling van een gameverslaving kan beginnen met het spelen van een onschuldig spelletje op internet. Een gameverslaving is de dwangmatige behoefte om games te spelen en/of te winnen. Iemand met een gameverslaving speelt overmatig lang games, met alle negatieve gevolgen voor de gezondheid en het sociale leven van dien. Een jongere met een gameverslaving kan zich presenteren met lichamelijke klachten als moeheid, slaapproblemen en over- of ondergewicht. Bij deze klachten wordt niet meteen gedacht aan gamen en gameverslaving. Gameverslaving komt vaker voor bij kinderen en jongeren met angst, depressie, ADHD, opstandig gedrag, een autismespectrumstoornis, een introverte persoonlijkheid en hechtingsproblematiek. Tevens is er bij gameverslaving een verhoogde kans op het gebruik van andere middelen zoals tabak, alcohol en (illegale) drugs. Door de opkomende problematiek rondom gamen is in de DSM-5 voor het eerst de stoornis ‘Internet Gaming’ opgenomen. Gezien het feit dat gameverslaving onder jongeren steeds vaker voorkomt, luidt het advies om bij diverse lichamelijke klachten een media-anamnese op te nemen in uw standaardanamnese. Indien er sprake is van overmatig gamen, kunt u als kinderarts starten met adviezen. Blijkt dit niet voldoende, dan is verwijzing naar een gespecialiseerde instelling op zijn plaats.