Nascholing voor en door zorgprofessionals

Acute benigne myositis op de kinderleeftijd is een vorm van virale myositis die doorgaans mild verloopt, maar kan leiden tot rabdomyolyse. Ernstige complicaties, zoals acute nierschade, zijn zeldzaam. Toch wordt geadviseerd behandeling tijdig te starten bij kinderen met een verhoogd risico hierop. Een praktische indeling op basis van creatinekinase (CK-)waarde en risicofactoren stuurt de beslissing tot opname en rehydratie. Het voorkomt zowel onder- als overbehandeling.

Blaaskatheteriseren is een veelvoorkomende, soms medisch noodzakelijke interventie in de zorg bijvoorbeeld bij urineretentie of langdurige immobilisatie. Een verblijfskatheter geeft een verhoogde kans op een urineweginfectie. In de in 2025 aangepaste richtlijn Blaaskatheterisatie wordt de blaaskatheter niet langer steriel maar schoon ingebracht. Dit artikel beschrijft de wijzigingen, praktische tips en de ‘no-touch’ techniek voor het schoon inbrengen van de verblijfskatheter.

Spondylodiscitis is een zeldzame aandoening op de kinderleeftijd, waarbij de typische presentatie bestaat uit een bewegingsbeperking, antalgisch looppatroon, nek- of rugpijn, algehele malaise en/of onrust bij kinderen op preverbale leeftijd. Soms zijn er biochemisch aanwijzingen voor infectie. Spondylodiscitis op de kinderleeftijd kan makkelijk worden gemist, omdat klachtenpresentatie vaak atypisch is, waarbij differentiërende aanknopingspunten bij lichamelijk en laboratoriumonderzoek vaak ontbreken. Een deel van de patiënten blijft koortsvrij en infectieparameters, zoals CRP en bezinking, kunnen binnen de normale range vallen. Afname van een biopt van de tussenwervelschijf voor bacteriële kweek en/of PCR is ongebruikelijk en een bloedkweek is zelden positief. Het vroegtijdig verrichten van een MRI bij patiënten met een mogelijke spondylodiscitis is van belang om vertraging in het stellen van de diagnose en hierdoor ontstane langetermijnproblemen door een secundaire deformiteit te voorkomen.

De overgang is voor veel vrouwen een periode met behoorlijk wat klachten. Een van de redenen is het afnemen van de hoeveelheid geslachtshormonen oestrogeen en progesteron. Dit artikel neemt u mee in de verschillende vormen van hormoonsuppletietherapie (HST) en zelfzorgmiddelen. Wellicht herkent u uzelf in klachten en/of kunt u klachten bij patiënten herkennen en erkennen.

Dementie op jonge leeftijd, veelal gedefinieerd als ontstaan van klachten vóór het 65e levensjaar, presenteert zich meestal anders dan dementie op latere leeftijd. De ziekte van Alzheimer bijvoorbeeld debuteert op jonge leeftijd vaak niet met geheugenproblemen, maar met atypische klinische presentaties zoals die van posterieure corticale atrofie, logopene afasie, een corticobasaal syndroom en gedrags- en/of executieve problemen. Ook frontotemporale dementie komt relatief meer voor op jonge leeftijd. Het is een klinisch en pathologisch heterogene ziekte die in het begin regelmatig als psychiatrische aandoening wordt geduid. De atypische presentatie van neurodegeneratieve ziekten op jonge leeftijd leidt regelmatig tot een lange zoektocht en late diagnose. Ten slotte is er bij dementie op jonge leeftijd vaker sprake van een genetische oorzaak. We bespreken valkuilen en rode vlaggen, en geven handvatten voor de diagnostiek bij dementie op jonge leeftijd. Ook genetisch onderzoek zal aan bod komen, evenals de post-diagnostische zorg, waarbij op jonge leeftijd vaak extra aandacht nodig is voor psychosociale ondersteuning vanwege de werk- en gezinssituatie.

Naar schatting identificeert 1 tot 2,2% van de bevolking zich als trans persoon. Omdat dé transgender persoon niet bestaat, volstaat een standaardprotocol in de zorg nooit. Als verpleegkundige kunt u in elk specialisme met genderdiversiteit te maken krijgen. Hoe biedt u sensitieve en deskundige zorg aan een patiëntengroep die zo divers is in identiteit en behoeften? Deze aandacht voor houding, communicatie en individuele afstemming sluit aan bij het raamwerk van persoonsgerichte essentiële zorg, waarin de relatie tussen zorgverlener en patiënt, het integreren van fysieke, psychosociale en relationele zorg en de context van zorgverlening centraal staan.