Imago

Vooralsnog is Google Maps de mooiste AI-oplossing in de zorg. Zo kunnen patiënten namelijk de weg naar het ziekenhuis vinden. Dat zegt Henk Marquering, hoogleraar translationele Artificiële Intelligentie (AI) aan het Amsterdam UMC. Er komen steeds meer mogelijkheden voor AI, maar eigenlijk ziet hij AI nog steeds als een hype. AI zal de radioloog voorlopig dan ook niet verdringen, denkt hij. “Op dit moment heeft de radioloog nog heel veel meerwaarde.”

Een prematuur (24 weken, 600 gram) was opgenomen op de Intensive Care Neonatologie vanwege voedingsproblemen zonder bekende oorzaak (frequent spugen, voeding niet verdragen, bradycardieën en desaturaties). Hiervoor werd een duodenumsonde geplaatst, maar dit had geen effect. Contrastonderzoek van het bovenste deel van het maag-darmkanaal werd verricht, waarop een afwijkend verloop van het duodenum met een abnormale positie van de duodeno-jejunale overgang te zien was, verdacht voor malrotatie. Omdat dit niet paste bij het klinisch beeld, werd niet direct chirurgisch ingegrepen. Uit de literatuur komt naar voren dat in 15% van de radiologische gastro-intestinale contrastonderzoeken de bevindingen fout-positief of -negatief zijn, deels door anatomische variaties of wegens verplaatsing door de duodenumsonde. Daarom werd na het verwijderen van de duodenumsonde het contrastonderzoek herhaald, waarbij een normale positie van de duodeno-jejunale overgang werd gezien. Deze casus onderstreept het belang van kritische beeldvormingsinterpretatie, vooral wanneer deze niet overeenkomt met het klinisch beeld. Dit alles uiteraard vóór het inzetten van (operatieve) interventies, om onjuiste behandeling te voorkomen.

Progressieve supranucleaire parese (PSP) is een neurodegeneratieve ziekte die wordt gekenmerkt door parkinsonisme en verticale blikparese, maar ook kan leiden tot spraakproblemen, gedragsveranderingen en cognitieve stoornissen. PSP behoort tot de atypische parkinsonismen, die enige overlap met de ziekte van Parkinson hebben, maar niet dezelfde onderliggende pathofysiologie delen. Het ziektebeeld komt meestal rond 60-jarige leeftijd tot uiting en heeft een snellere progressie en slechtere prognose dan de ziekte van Parkinson. Met FDG-PET kan PSP in een vroeg stadium worden gediagnosticeerd en worden onderscheiden van andere parkinsonismen. Dit leidt tot duidelijkheid en betere counseling van patiënten in een vroeg stadium, het voorkomen van onnodig medicatiegebruik alsook meer zekerheid bij het includeren van patiënten in klinische trials.

Beeldvorming bij pols- en handtrauma is complex en uitdagend. Subtiele fracturen en ligamentair letsel worden makkelijk gemist, wat potentieel ernstige gevolgen heeft zoals instabiliteit, non-union, malunion of avasculaire necrose. Adequate klinische informatie bij de radiologie-aanvraag, een gestructureerde aanpak bij de beoordeling en het gebruik van aanvullende modaliteiten zijn essentieel om pols- en handletsel goed te diagnosticeren. In dit artikel worden de bekende valkuilen besproken en worden handvatten geboden om deze te omzeilen. De bekendste valkuilen zijn gebrekkige klinische informatie en inadequaat gebruik van aanvullende röntgenopnamen. Groeischijven en anatomische varianten kunnen tot misinterpretatie leiden. De huidige ontwikkelingen in de radiologie, zoals dual-energy CT en de toenemende beschikbaarheid van MRI, bieden mogelijkheden voor een complete diagnostische work-up. Ten slotte helpt een systematische beoordeling en verslaglegging om afwijkingen te detecteren en over te communiceren. Ook vergroten deze de accuratesse van de radiologische beoordeling, waarbij het risico op satisfaction of search wordt geminimaliseerd.

Hoewel natuurbeleving veel gezondheidsvoordelen biedt, bestaat er ook een reëel risico op blootstelling aan ziekteverwekkers via teken en knaagdieren. Dit artikel bespreekt de presentaties van de ziekte van Lyme, tekenencefalitis en leptospirose bij natuurliefhebbers. Zoönosen verdienen een vaste plek in de differentiaaldiagnose van infecties. Aandacht hiervoor helpt om atypische ziektebeelden sneller te herkennen en passende diagnostiek en behandeling en gerichte preventieve maatregelen in te zetten.

Eind 2024 werd de module Contrast bij kinderen als onderdeel van de richtlijn Veilig gebruik van contrastmiddelen geautoriseerd. In deze module worden enkele onderwerpen behandelend die specifiek betrekking hebben op kinderen. De richtlijn wordt ‘deel 4’ genoemd, aangezien het een aanvulling is op de drie eerder gepubliceerde delen, die alle drie betrekking hebben op het veilig gebruik van contrastmiddelen bij volwassenen. In dit artikel wordt ingegaan op een vijftal items die specifiek gelden bij het gebruik van contrastmiddel bij kinderen: risicostratificatie in de preventie van post-contrastnefropathie, hydratiestrategieën, profylactische maatregelen voor overgevoeligheidsreacties, behandeling van acute contrastreacties en de monitoring van de schildklierfunctie na toediening van jodiumhoudend contrastmiddel.