Nascholing voor en door zorgprofessionals

Sekseverschillen spelen een rol bij het ontstaan van klachten, bij de symptoomperceptie en klachtpresentatie, bij het arts-patiëntcontact in de spreekkamer, bij de gevolgen en betekenisgeving en bij de behandeling. Bovendien beïnvloedt de sekse van de hulpverlener diens benadering van ziekten en zieken. De arts moet zich dan ook steeds afvragen of het in déze fase van het consult, bij déze klacht en bij déze persoon uitmaakt of de patiënt een vrouw of een man is.

Het posterior reversible encephalopathy syndrome (pres) is een clinico-radiologisch syndroom met heterogene etiologieën die samen gegroepeerd zijn vanwege overeenkomende radiologische kenmerken. pres wordt ook wel rpls genoemd: reversible posterior leukoencephalopathy syndrome.

De aansturing van de motorische hersenzenuwkernen vanuit de hemisferen vereist samenwerking van gebieden in alle hersenkwabben, thalamus, vestibulaire systeem, cerebellum en basale ganglia. Een stoornis die zich craniaal van de hersenzenuwkernen voordoet leidt tot een supranucleaire oogbewegingsstoornis. Bij corticale laesies is er altijd sprake van een geconjugeerde blikdeviatie, meestal van tragere saccaden en van gestoorde oogvolgbewegingen. Laesies in de basale ganglia verstoren de fijnregeling van de signalen die vanaf de cortex naar de hersenstam gestuurd worden, waardoor objecten soms moeilijk door het blikveld gevolgd kunnen worden. Laesies in het vestibulaire en pontocerebellaire systeem leiden tot problemen met fixatie van het beeld bij bewegingen van het hoofd. Neurodegeneratieve ziekten kunnen leiden tot een scala van oogbewegingsstoornissen die soms subtiel en aspecifiek zijn, en soms juist pathognomonisch voor de aandoening. Het correct kunnen beoordelen van de oog(volg)bewegingen is daarom belangrijk voor het herkennen van diverse ziektebeelden en het inzetten van aanvullende diagnostiek.

Dit artikel is het tweede deel van het tweeluik Rouw en verlies. Rouw is een natuurlijke reactie op verlies van een dierbare en komt regelmatig voor onder werkenden. Rouwverwerking heeft impact op de draagkracht van werknemers en geeft beperkingen in het dagelijks functioneren. Bedrijfsartsen en verzekeringsartsen kunnen een belangrijke bijdrage leveren aan het signaleren van gecompliceerde rouw of comorbiditeit. In de diagnostiek moet aandacht zijn voor de differentiatie van rouw met depressie. De rouwmeter en de 4DKL zijn instrumenten die hierbij gebruikt kunnen worden. Door gerichte interventies kan het herstel bij rouw en de werkhervatting worden bevorderd. Er is weinig onderzoek verricht naar rouw in het sociaal-geneeskundig werkveld.

Dit artikel beschrijft de toegevoegde waarde die 1op1-teams kunnen hebben in het zorgproces als er sprake is van dwanginsluitingen (op kamer, in afzondering of separatie). De auteurs schetsen kort de algemene ontwikkelingen op dit gebied en geven aan dat dwang niet altijd voorkómen kan worden. Daarom is een ander paradigma nodig, namelijk het centraal stellen van de relatie. Deze relatie is (voor en tijdens de dwangsituatie) beschadigd en moet hersteld worden om weer optimaal zorg te kunnen verlenen. Op welke wijze 1op1-begeleiding hieraan in de klinische praktijk bijdraagt, wordt vervolgens uiteengezet.

Delirium en herkenning | Subtypen delirium | Instrumenten om te screenen op IC-delirium | Impact van IC-delirium | Risicofactoren en voorspelling | Delirium voorkómen | Conclusie