Nascholing voor en door zorgprofessionals

Een goed preventief medisch onderzoek is gebaseerd op relevant praktijkonderzoek, waarin de beste praktijkresultaten worden onderbouwd. Helaas is het aanbod van dergelijk wetenschappelijk onderzoek nog steeds beperkt. Wordt op basis van de beschikbare literatuur gekeken naar de risicofactoren psychosociale arbeidsbelasting, cardiovasculair risicomanagement, geluid, fysieke belasting en gevaarlijke stoffen, dan is er zeker een best practice voor de praktijk uit af te leiden. In dit artikel wordt ook vanuit mijn eigen praktijkervaringen hierop ingegaan en worden waar mogelijk ook de interventies besproken die na een preventief medisch onderzoek zouden moeten volgen.

Vragen naar de mening van patiënten of collega’s over een bepaald onderwerp is een veelgebruikte manier om gegevens te verzamelen in onderzoek. Er zijn verschillende manieren om naar een mening te vragen. De onderzoeker kan gebruikmaken van een schriftelijke vragenlijst, maar kan ook besluiten om zelf de mensen te ondervragen in een interview. Ondanks dat het interview tijdrovend is voor de onderzoeker, levert het veelzijdige informatie op en valt de keuze vaak om die reden op deze manier van gegevens verzamelen.

Veel van de geneesmiddelen die we voorschrijven aan kinderen, zijn onvoldoende onderzocht, waardoor een groter risico bestaat op verminderde effectiviteit of toename van bijwerkingen. Geneesmiddelenonderzoek bij kinderen is lastig, terwijl het wel nodig is om aan hen veilig en effectief geneesmiddelen te kunnen voorschrijven. Om geneesmiddelenonderzoek bij kinderen te stimuleren, is in 2006 de ‘kinderwet’ ofwel Paediatric Regulation in werking getreden. Dit houdt in dat elk bedrijf dat een geneesmiddel ontwikkelt, een plan moet opstellen voor onderzoek naar een mogelijke toepassing ervan bij kinderen (Paediatric Investigation Plan, PIP). We lichten toe hoe de Paediatric Regulation in de praktijk werkt. Sinds de wet tien jaar geleden in werking trad, is het aantal onderzoeken naar geneesmiddelen bij kinderen toegenomen en zijn er meer kindergeneesmiddelen op de markt gekomen. Ondanks de huidige wetgeving zit er nog steeds vaak een lange tijd tussen het op de markt komen van een geneesmiddel voor volwassenen en registratie van het middel voor kinderen. Bovendien wordt in sommige gebieden van de kindergeneeskunde nog altijd weinig onderzoek verricht, waardoor er voor deze aandoeningen weinig nieuwe geneesmiddelen voor kinderen op de markt zijn gekomen.

Voorbijgaand geheugenverlies, oftewel een transient global amnesia (TGA) is voor velen een beangstigende gebeurtenis. Kenmerkend is onder andere het plotseling opgetreden geheugenverlies (anterograde amnesie) met een volledig herstel binnen < 24 uur. Ondanks het benigne karakter van het geheugenverlies, zijn er verscheidene diagnosen die zich eveneens presenteren met geheugenverlies. Indien onbehandeld, kunnen deze echter levensbedreigend zijn. Aan de hand van een fictieve casus worden er stap voor stap overwogen keuzes gemaakt die tot een juiste diagnose leiden.

Op 1 mei 1995 werd de traumahelikopter in Nederland geïntroduceerd. Het uitgangspunt van deze ‘Helicopter Emergency Medical Service’ (HEMS) is nog steeds om een Mobiel Medisch Team zo snel mogelijk naar de plaats van het incident te brengen om behandeling of stabilisatie van het slachtoffer zo vroeg mogelijk in de prehospitale fase te laten aanvangen.

Een hersenabces veroorzaakt verschillende klachten en symptomen. Het is een zeldzame aandoening bij gezonde personen, maar