Nascholing voor en door zorgprofessionals

De ziekte van Lyme, ook wel lymeborreliose genoemd, wordt veroorzaakt door de bacterie Borrelia burgdorferi sensu lato. Deze bacterie wordt overgedragen door een beet van een Ixodes of teek (figuur 1). Acrodermatitis chronica atroficans (ACA) is een uiting van late of laat gedissemineerde (verspreide) ziekte van Lyme. Bij ongeveer 1-3% van de mensen die de ziekte van Lyme ontwikkelen, manifesteert de ziekte zich als ACA, vooral bij vrouwen van middelbare leeftijd.1 ACA ontstaat pas laat in het beloop van de ziekte van Lyme, soms vele maanden tot jaren na contact met een geïnfecteerde teek. De afwijking begint sluipend met reversibele, lichte ontstekingsverschijnselen en zwelling en gaat, indien onbehandeld, na jaren over in een irreversibele atrofische fase. De naam heeft betrekking op dit late atrofische stadium. Door het herkennen van de huidafwijking, de anamnese, het bloedonderzoek en eventueel huidbiopten kan de diagnose gesteld worden. ACA is te behandelen met antibiotica. Niet altijd treedt volledig herstel op.

Het darmmicrobioom is een complex ecosysteem van micro-organismen in het maagdarmstelsel dat een essentiële rol speelt bij het metabolisme, het immuunsysteem en de hormoonhuishouding. De groeiende hoeveelheid wetenschappelijk bewijs onderstreept het belang van het darmmicrobioom voor de gezondheid. De diversiteit in de samenstelling van het darmmicrobioom is hierbij de belangrijkste parameter, waarbij veranderingen in de balans – een dysbiose – kunnen leiden tot ziekte. Een dysbiose word dan ook geassocieerd met verschillende metabole, inflammatoire en neurologische aandoeningen. Factoren zoals een ongezonde leefstijl en medicijngebruik kunnen een dysbiose induceren. In dit artikel wordt het effect van specifieke voeding, prebiotica en probiotica op het microbioom gepresenteerd om de balans van het darmecosysteem te herstellen. Omdat het microbioom verstrekkende gevolgen heeft voor de gezondheid en daarbij relatief eenvoudig is te beïnvloeden met voeding, leefstijl en supplementen, is meer kennis over dit onderwerp van belang voor gezondheidsprofessionals.

Onverzadigbare eetlust, behoefte aan structuur, repetitieve handelingen en driftbuien. Deze kenmerken horen bij het Prader-Willi syndroom (PWS). Er wordt pas sinds enkele jaren onderzoek gedaan naar dit zeldzame syndroom. Vanwege de complexiteit en diversiteit in uiting van het syndroom, is het van belang kennis te hebben over de verschillende aspecten van PWS. Deze worden in dit artikel beschreven.

Samenvatting van het interview met Ellen Driessen

Meneer Jansen, 74 jaar, wordt op de spoedeisende hulpafdeling (SEH) gezien in verband met hoofdpijn en enige zwakte aan zijn

Slaap is een van de belangrijkste biologische functies van ons lichaam en houdt sterk verband met zowel fysiek als mentaal ge