Nascholing voor en door zorgprofessionals

De wondgenezing is een aaneenschakeling van elkaar opvolgende en elkaar overlappende gebeurtenissen. Het wondgenezingsproces wordt in drie fasen ingedeeld: inflammatie (ontsteking), proliferatie (groei), en remodellering (littekenvorming). Soms wordt een indeling in vier fasen gehanteerd en wordt in de proliferatiefase apart nog de vorming van nieuwe epitheelcellen (epithelialisatie) onderscheiden.

Inleiding | Normale angst | Diagnose 'angststoornis' | Normale angst | Soorten angststoornissen | Angststoornis | Oorzaak angststoornis | Behandeling | Verpleegkundige attitude | Samenvatting

Morbide obesitas is een chronische ziekte die in de westerse wereld epidemische vormen aanneemt. Bij deze ziekte vindt er een stapeling plaats van het overtollig lichaamsvet in het lichaam. Dit kan leiden tot ernstige gezondheidsproblemen waarbij het metabool syndroom (insulineresistentie die kan resulteren in diabetes mellitus 2, verstoring van serumlipiden (cholesterol en vetzuren) en hypertensie) een belangrijke oorzaak is. Daarnaast hebben patiënten die lijden aan morbide obesitas een verhoogde kans op cholelithiasis, varices, dyspnoe d’effort, hart- en vaatziekten enzovoort. Met deze kennis rijst de vraag hoe het komt dat er anno 2010 nog professionals rondlopen met vooroordelen ten aanzien van patiënten met morbide obesitas en op basis van gebrekkige kennis, geen of onjuiste (medische) interventies adviseren. Met een eenvoudig trainingsprogramma kunnen zorgprofessionals zich bijscholen om aan de doelgroep zorg op maat te bieden en een bijdrage te leveren aan de kostenbeheersing in de zorgsector.

Er overlijden in ons land jaarlijks ongeveer 3500 patiënten aan de gevolgen van sepsis en daarmee is het doodsoorzaak nummer 1 op de intensive care. Deze 3500 doden zijn er meer dan het aantal doden door longkanker, borstkanker en colonkanker tezamen. Het verminderen van het aantal gevallen van sepsis en het beter behandelen van mensen met sepsis is dan ook een van de thema’s van een landelijk veiligheidsprogramma om de zorg veiliger te maken.

Dat ik nog steeds met anesthesie bezig ben, is omdat ik het altijd een vreselijk leuk vak gevonden heb; het is een van de mooiste specialismen. Ik word nog steeds gestimuleerd door jonge collega’s die ik kan begeleiden om regionale anesthesie toe te passen, er onderzoek in te doen en nieuwe ontwikkelingen mee te geven, zoals bijvoorbeeld het gebruik van ultrasonografie. Vooral de jonge collega’s houden mij bezig.

Extravasatie is een ongewenste toediening van vloeistof buiten het bloedvat. Bij extravasatie wordt vaak gedacht aan een complicatie bij de toediening van chemotherapie, maar alle vloeistoffen die intraveneus worden toegediend kunnen extravaseren. Bij de toediening van chemotherapie kan dit echter ernstige gevolgen hebben. Voor iedere hulpverlener die betrokken is bij het toedienen van intraveneuze cytostatica is kennis van deze ernstige complicatie een must. Deze kennis richt zich niet alleen op het herkennen en behandelen van een extravasatie maar ook op de maatregelen die genomen dienen te worden om het risico van een extravasatie zo klein mogelijk te maken.