Physios

Bewegen en herstel van bewegen is het domein van de fysiotherapeut. Hierbij spelen diverse factoren een rol. Het vermogen om na een trauma, immobilisatie of operatie terug te komen naar het gewenste vaardigheidsniveau, hangt af van de flexibiliteit van het neuromotorische systeem. De bewegende mens past zich aan gegeven situaties aan en moet bij revalidatie in staat zijn nieuwe bewegingspatronen te leren. Dit betekent ook aanpassingen op corticaal niveau. Een opmerkelijke ontdekking in de afgelopen jaren is de verbazingwekkende plasticiteit van het centrale zenuwstelsel (ook) op volwassen leeftijd. Deze inzichten spelen een belangrijke rol bij herstel en kunnen de fysiotherapeut ondersteunen in het klinisch redeneren.

Kindermishandeling komt vaker voor dan de meeste mensen denken. Per jaar komen naar schatting tientallen kinderen om het leven door mishandeling. Systematische (hetero)anamnese en onderzoek van letsel helpen om mishandeling te onderscheiden van ongelukken. Daarvoor moet een objectieve en systematische beschrijving van alle waargenomen letsels worden gemaakt. Voor een goede beoordeling dient het kind in principe geheel ontkleed te worden. Tevens moet worden aangegeven hoe de letsels hebben kunnen ontstaan, wanneer ze zijn toegebracht en of de bevindingen overeenkomen met de opgegeven toedracht. Het SPUTOVAMO-formulier en het stroomdiagram van Benger zijn hulpmiddelen om mishandeling te herkennen. Soms is aanvullend (röntgen)onderzoek noodzakelijk.

Myofasciale pijnklachten zijn het gevolg van myofasciale triggerpoints in skeletspieren. Deze pijnpunten komen zeer veel voor en kunnen veel klachten veroorzaken en verklaren. Inmiddels is er een aanzienlijke body of knowledge op het gebied van myofasciale pijn. Er is ruim voldoende wetenschappelijke literatuur om van evidence-informed practice te kunnen spreken. Desalniettemin zijn in Nederland nog relatief weinig artsen en therapeuten op de hoogte van het bestaan van myofasciale triggerpoints. Het lichamelijk onderzoek en de therapeutische mogelijkheden liggen binnen het vakgebied van de fysiotherapeut.

Begrip van de huidige inzichten in de werking van zenuwstelsel, spiervezels en het structurerende bindweefsel levert een denkkader voor de fysiotherapeutische praktijk. Het nauwkeurig afstemmen van motorische activatie en de verdeling van krachten in ketens van spiervezels en bindweefselstructuren pleit voor het oefenen van totaalpatronen. Revalidatie, oefentherapie en training kunnen met deze principes functioneel worden gestructureerd.

Tegenwoordig beseffen steeds meer hulpverleners dat het de eigen innerlijke geneeskracht van de patiënt is die in de therapie de doorslag geeft. Placebo-effecten ontstaan wanneer een hulpverlener deze vaak sluimerende geneeskracht opwekt en aan het werk zet. Voor het succesvol stimuleren van de geneeskracht zijn de gewekte verwachtingen, het ontstane vertrouwen in de genezer en diens reputatie van groot belang. Maar ook verbale en nonverbale communicatie heeft invloed op de mate van interne of externe attributie van geneeskracht. Dit besef heeft vergaande implicaties voor de medische en paramedische praktijk. Overtuigingen van hulpverlener en patiënt over het zelfgenezend vermogen zijn bepalend voor het optreden van placebo- dan wel nocebo-effecten. Er worden aanbevelingen gegeven om uw placebo-effect te vergroten.

Het gebruik van cryotherapie is een wel geaccepteerde en veelvuldig toegepaste methode bij de behandeling van acute wekedelenletsels zoals enkeldistorsies en spierrupturen. De vraag in deze studie is of in de medische literatuur bewijs te vinden is om deze behandelwijze te ondersteunen.