Physios

Veel mensen met chronische aandoeningen bewegen zo weinig dat dit geen bijdrage levert aan hun gezondheid. Deelname aan een geschikte groepsactiviteit blijkt in de praktijk een belangrijke stimulans om meer te gaan bewegen. Een groot deel van het aanbod is echter niet bekend bij zorgverleners van de mensen met chronische aandoeningen. Dit artikel geeft eerst achtergrondinformatie over de rol van bewegen bij chronische aandoeningen. Daarna volgen handvatten waarmee de fysiotherapeut lokaal beweegaanbod beter kan inzetten voor gezondheidsbevordering bij patiënten. Het accent ligt daarbij op de volwassen en oudere patiënt.

Houdingsweerstandtherapie Bugnet (HWT) is een isometrische oefenmethode, oorspronkelijk ontwikkeld voor poliopatiënten, die van waarde blijkt te zijn voor de huidige fysio- en oefentherapie. Er zijn veel indicaties en de behandelresultaten zijn positief. Uitleg van de principes van de methode en kenmerken van oefeningen laat zien waarom de methode geschikt is bij de behandeling van diverse neurologische, orthopedische en andere aandoeningen van het houdings- en bewegingsapparaat. HWT oefent onbewuste sensomotorische processen en motorische vaardigheden. In combinatie met de mogelijkheid van bewuste bijsturing wordt de kwaliteit van houding en beweging hierdoor beter. Integratie met andere fysiotherapeutische interventies is goed mogelijk. De werking van de methode wordt onderbouwd met recente inzichten uit de literatuur. Aan de hand van een casus wordt de toepassing van HWT bij het hypermobiele type Ehlers-Danlossyndroom toegelicht. HWT biedt patiënten met hypermobiliteit bij erfelijke bindweefselaandoeningen mogelijkheden om uit een vicieuze cirkel van toenemende functionele instabiliteit, chronische pijn en deconditionering te komen

Het is reeds lange tijd bekend dat een fysiek actieve levensstijl belangrijk is om het risico op tal van chronische beschavingsziektes, zoals diabetes type 2 en atherosclerose, te verminderen. De klassieke visie op dit beschermende effect is dat dit vooral komt door een verbeterde cardiorespiratoire fitheid, een grotere spiermassa en een daling van het lichaamsgewicht. De mechanismes van deze effecten zijn echter veel complexer. Sinds het begin van deze eeuw is bekend geworden dat onze spieren niet alleen beweging mogelijk maken, maar tijdens het bewegen ook specifieke signaalstoffen vrijgeven. Deze stoffen heten ‘myokines’ en ze communiceren met de spieren en andere organen dat er bewogen wordt. Er is reeds gebleken dat verscheidene myokines een belangrijke rol spelen bij de therapeutische effecten van fysieke beweging. Dit artikel geeft een beknopt overzicht van de belangrijke rol die deze myokines spelen voor de gezondheid.

Het komt steeds vaker voor dat mensen sarcopene obesitas hebben, dat is de combinatie van obesitas en spierzwakte. Dit gaat gepaard met risico’s op fysieke beperkingen en postoperatieve complicaties. Deze patiënten hebben geen baat bij een simpel advies om af te vallen, aangezien ze dan in een vicieuze cirkel van verdere achteruitgang kunnen komen als gevolg van verdere afbraak van spieren. Door middel van enkele fysieke testen is sarcopene obesitas te herkennen. Met een gecombineerde interventie van kracht- en conditietraining en eiwitrijke voeding zijn de spiermassa en ‑functie en het fysiek functioneren van deze patiënten te verbeteren

Dit artikel beschrijft het diagnostisch onderzoek van acuut knieletsel. Dat het onderzoek van een acuut knieletsel moeilijk is, blijkt wel uit de praktijk. Zelfs enkelvoudig knieletsels met een specifiek ontstaansmechanisme worden vaak gemist in het eerste consult. In dit artikel worden de meest voorkomende ontstaansmomenten en de daarbij behorende mogelijke knieletsels besproken. Voor de belangrijkste structuren van de knie worden de klinische tests beschreven, met klinimetrische eigenschappen voor zover deze beschikbaar zijn in de literatuur. Met de informatie in dit artikel kan de fysiotherapeut beter een adequate fysiotherapeutische diagnose stellen en tevens beoordelen wanneer een verwijzing naar de arts of orthopedisch chirurg (of traumatoloog) geïndiceerd is.

Voorkomen is beter dan genezen. Bij het uitvoeren van fysiek werk zijn de risico’s op overbelasting en blessures echter groot. Overbelasting of een blessure beperkt het uitvoeren van dit werk direct en daardoor kan de medewerker het eigen werk niet of slechts gedeeltelijk uitvoeren. Een groot deel van deze medewerkers wordt behandeld door een fysiotherapeut. Hierbij is er geen of weinig aandacht voor het werk en de arbeidsbelasting van die medewerker. Dit artikel beschrijft hoe de fysiotherapeut meer aandacht kan hebben voor het werk en de arbeidsbelasting. Door samen met de medewerker deze belasting te onderzoeken zijn verbeterpunten op te sporen en te trainen. Op die manier is er meer aandacht voor het fysieke werk en de relatie met de klacht. Dit artikel belicht aan de hand van een casus de methodiek Arbeidsgerichte herstelbegeleiding (AGHB) die ook van nut kan zijn in een fysiotherapeutische context.