iAM

Bij het toedienen van intraveneuze anesthetica, zoals propofol en remifentanil, kan ervoor gekozen worden de infuuspompen in te stellen op ml/uur of kan gebruikgemaakt worden van target-controlled infusion (TCI). Bij TCI wordt gebruikgemaakt van een simulatie, waarbij bepaalde patiëntgegevens, zoals lengte, gewicht, leeftijd en geslacht, gecombineerd worden met een wiskundig model dat de farmacokinetiek en farmacodynamiek (PK-PD) voorspelt. Het gebruik van TCI kan duidelijke voordelen hebben. Voor optimaal gebruik is het belangrijk goed te snappen hoe TCI werkt en welke gevolgen bepaalde keuzes hebben. In dit artikel komen de algemene principes van farmacokinetiek, farmacodynamiek en PK-PD-modellen aan de orde. Ook bespreken we de belangrijkste overeenkomsten en verschillen tussen de meest gebruikte PK-PD-modellen en infusie met ml/uur voor propofol en remifentanil.

Bij het positioneren van patiënten op de operatietafel is het balanceren tussen optimale chirurgische omstandigheden en patiëntveiligheid. Deze positionering beïnvloedt vooral de circulatoire en pulmonale fysiologie. Hoewel elke positie zowel gunstige als ongunstige fysiologische effecten kan hebben, zijn de meest voorkomende complicaties perifeer zenuwletsel, oog-, huid- en weefselletsel. Afhankelijk van het type chirurgie en patiëntgerelateerde risicofactoren kan het risico op complicaties variëren. Een zorgvuldige positionering, versterkt door het gebruik van gelkussens, is essentieel voor risicoreductie. Het operatieteam moet rekening houden met zowel chirurgische toegankelijkheid als individuele patiëntgerelateerde risicofactoren. De positionering is daarom een belangrijk moment voor het gehele operatieteam.

Een vruchtwaterembolie is een zeldzaam maar dramatisch ziektebeeld rondom de bevalling, met een hoge mortaliteit en morbiditeit voor zowel moeder als kind. Snel en doeltreffend ingrijpen is hierbij noodzakelijk. Bij een vruchtwaterembolie treedt er een cardiovasculaire collaps op met stollingsproblematiek rondom de bevalling. Het lijkt op een anafylactische reactie op foetaal materiaal in de circulatie van de moeder. Het effect van de reactie is afhankelijk van de hoeveelheid materiaal en de gevoeligheid van de moeder.

Sedatie biedt een toekomstbestendige oplossing voor efficiëntere, veiligere en patiëntvriendelijker zorg. Vooral diepe sedatie blijkt een veilig, effectief en kostenbesparend alternatief voor algehele anesthesie. Door deze methode op grotere schaal toe te passen, kunnen aanzienlijke besparingen in de gezondheidszorg worden gerealiseerd. De toekomstvisie richt zich op een verdere taakverschuiving van anesthesiologen naar speciaal opgeleide sedatiespecialisten. Dankzij protocollering en standaardisatie wordt veilige schaalvergroting mogelijk. Dit resulteert in patiëntgerichte voordelen zoals minder angst, minder bijwerkingen en een sneller herstel. In het licht van vergrijzing en stijgende zorgkosten speelt sedatie een grote rol in het duurzaam organiseren van de zorg. In dit artikel wordt de toepassing van sedatie bij gynaecologische ingrepen in het bijzonder besproken.

Binnen de anesthesie wordt vaak beweerd dat roodharige patiënten meer anesthesie of pijnstilling nodig zouden hebben. Een biologische verklaring hiervoor zou kunnen liggen in de melanocortine 1-receptor. Roodharigen hebben een ‘loss of function’-mutatie van het gen dat voor deze receptor codeert, waardoor zij het fenotype van een lichte huid en rood haar hebben. In dierstudies is een veranderde pijnsensatie aangetoond bij muizen met deze ‘loss of function’-mutaties. Dit artikel geeft een overzicht van de literatuur die bekend is over humane studies. In kleine studies zijn tegenstrijdige uitkomsten gevonden ten aanzien van anesthesiebehoefte en pijnbeleving. In grotere retrospectieve studies die representatiever zijn voor de chirurgische populatie, worden geen aanwijzingen gevonden voor een andere anesthesie- of pijnstillingsbehoefte. Mogelijk berust het verhaal op een confirmation bias. Het wordt daarom niet aangeraden het anesthesieplan aan te passen op de haarkleur van een patiënt.

Vorig jaar maakten collega’s Maud, toen nog in opleiding tot anesthesiemedewerker, en haar werkbegeleider Marjolijn (anesthesiemedewerker) een interessante casus mee. Ze stonden samen ingepland op een electief gynaecologisch programma. Tijdens deze dag verliep een casuïstiek iets anders dan verwacht. Zij delen hun ervaring en opgedane kennis graag met de iAM-lezer, zodat jij bedachtzaam bent op deze situatie.