Nurse Academy GGZ

Praktijkgerichte nascholing voor verpleegkundigen in de GGZ

Nurse Academy GGZ biedt bijscholing via een vaktijdschrift met online toetsen, gecombineerd met een kennisarchief, speciaal voor verpleegkundigen en verpleegkundig specialisten (VS) in de geestelijke gezondheidszorg. Je kunt er 36 accreditatiepunten per jaar mee halen, geaccrediteerd door de V&VN VS, waar en wanneer jij dat wilt.

Wil je toegang tot alle artikelen, video's en nascholing van Nurse Academy GGZ?

Abonneer nu! Meer informatie

Alle collecties van Nurse Academy GGZ

Gesorteerd op nieuw - oud
Tuchtrecht in de GGZ Lees meer over Tuchtrecht in de GGZ Tuchtrecht in de GGZ
In 1997 werd de Wet BIG van kracht en sindsdien is er voor verpleegkundigen tuchtrechtspraak. Tuchtrechtspraak is een bijzondere vorm van rechtspraak, bedoeld om de kwaliteit van de beroepsuitoefening te bevorderen en te bewaken. Het lijkt erop dat verpleegkundigen in de GGZ en het gevangeniswezen relatief meer kans hebben voor een tuchtcollege te moeten verschijnen, dan hun collega’s in de algemene gezondheidszorg. Een gewaarschuwd mens telt voor twee.
Gedragsproblemen bij kinderen Lees meer over Gedragsproblemen bij kinderen Gedragsproblemen bij kinderen
Gedragsproblemen bij kinderen komen voor bij 11-17% van de Nederlandse kinderen. Deels horen deze bij het opgroeien naar volwassenheid. Wanneer er veel problemen zijn en het moeilijk is om met deze problemen om te gaan, kan er meer aan de hand zijn. Gedragsproblemen kunnen leiden tot de ontwikkeling van een oppositioneel-opstandige stoornis (ODD) of een gedragsstoornis (CD). Deze stoornissen beschrijven het probleemgedrag dat kan ontstaan wanneer kind- en omgevingsfactoren elkaar ongunstig beïnvloeden. Risicofactoren zijn bijvoorbeeld genetische factoren, de invloed van het gezin en de sociale omgeving. Vroege interventies kunnen problemen op lange termijn voorkomen. Daarnaast kan de inzet van de best mogelijke begeleiding en behandeling voor kind en omgeving zorgen voor een reductie van ODD en CD, waardoor de diagnose op termijn zelfs niet meer relevant is. Dit artikel doorloopt aan de hand van casuïstiek de oorzaken, diagnostiek en passende interventies bij gedragsproblemen.
De kracht van de verpleegkundige discipline op de high en intensive care Lees meer over De kracht van de verpleegkundige discipline op de high en intensive care De kracht van de verpleegkundige discipline op de high en intensive care
Vermindering van dwang en drang; herstelondersteunende zorg; hogere maatschappelijke verwachtingen ten aanzien van de geestelijke gezondheidszorg; verregaande ambulantisering. Allerlei factoren dwongen de Nederlandse geestelijke gezondheidszorg (GGZ) tot herziening van de gesloten-opnameafdelingen. Diverse partijen zochten gezamenlijk naar een antwoord op dit dilemma en vonden dit in de ontwikkeling van high en intensive care (HIC). De belangrijkste twee doelstellingen van HIC zijn hoge kwaliteit van zorg en minimale toepassing van gedwongen interventies. Hierin speelt de verpleegkundige discipline een belangrijke rol. In dit artikel wordt beschreven wat HIC is en wat de rol van de verpleegkundige discipline binnen de HIC betekent. Hierbij wordt gebruikgemaakt van literatuur en ook van de ervaring die de afgelopen twee jaar op de HIC´s van GGz Breburg is opgedaan met de in het Werkboek HIC beschreven standaard. Eerst wordt ingegaan op wat HIC is en wat dit betekent voor de verpleegkundige praktijk. Vervolgens worden valkuilen en krachten van het verpleegkundig team tijdens het ontwikkelproces beschreven. Daarna komt een aantal voor de HIC onmisbare verpleegkundige interventies aan bod en wordt ingegaan op de rol van verpleegkundigen op de HIC.
Farmacotherapie bij de behandeling van stoornissen in het gebruik van alcohol, drugs en gokken* Lees meer over Farmacotherapie bij de behandeling van stoornissen in het gebruik van alcohol, drugs en gokken* Farmacotherapie bij de behandeling van stoornissen in het gebruik van alcohol, drugs en gokken*
Verslaving is een chronische, recidiverende hersenziekte, waarbij zowel biologische (waaronder genetische), psychologische als sociale factoren een belangrijke rol spelen in het ontstaan en het voortduren ervan. Psychosociale interventies vormen de basis van de verslavingsbehandeling, daarnaast zijn medicamenteuze behandelingen ontwikkeld die patiënten ondersteunen bij het bereiken van hun behandeldoelen. De behandeling van verslaafden met een combinatie van psychotherapie en medicatie is in veel gevallen effectiever gebleken dan de behandeling met psychotherapie alleen. Iedere patiënt zou daarom idealiter voorlichting moeten krijgen over deze medicamenteuze mogelijkheden. Dit artikel geeft een overzicht van de op dit moment beschikbare medicijnen die de kans op terugval in (ongecontroleerd) gebruik kunnen verkleinen. Het gaat dus met name om medicijnen tegen craving, medicijnen die het belonende effect van alcohol en drugs verminderen en die de cognitieve controle kunnen verbeteren. Medicijnen die tijdens de ontgiftingsfase worden ingezet om onthoudingsverschijnselen en complicaties te voorkomen, vallen buiten het bestek van dit artikel.
Het belang van stoppen met roken Lees meer over Het belang van stoppen met roken Het belang van stoppen met roken
Roken is een risicofactor voor tal van aandoeningen en een belangrijke doodsoorzaak. Stoppen is lastig, want roken is sterk verslavend. Opname of behandeling voor een aan roken gerelateerde aandoening kan voor rokers echter het signaal zijn dat het nu echt ‘vijf voor twaalf’ is. Daarom is aandacht voor roken in het ziekenhuis en in de GGz van groot belang. Dit artikel zet de belangrijkste ziekten op een rij die samenhangen met roken en bespreekt de mogelijkheden voor verpleegkundigen om naar het rookgedrag te informeren en de vervolgstappen.
Omgaan met patiënten die zichzelf beschadigen Lees meer over Omgaan met patiënten die zichzelf beschadigen Omgaan met patiënten die zichzelf beschadigen
De verschillende perspectieven van patiënten en hulpverleners op zelfbeschadigend gedrag kunnen ertoe leiden dat zij in houding en gedrag tegenover elkaar komen te staan. Het gevolg is dat beide partijen moeite hebben om de gevoelens en gedachten te bespreken die aan zelfbeschadiging ten grondslag liggen. Het bespreken van deze onderliggende problemen is noodzakelijk om tot inzicht in en herstel van zelfbeschadiging te komen. De training Met Mij Alles Goed is ontwikkeld om de communicatie tussen patiënten en hulpverleners te verbeteren. De inzet van ervaringsdeskundigen bij de ontwikkeling en het aanbieden van deze training is een onmisbare schakel. Onderzoek naar het effect van de training Met Mij Alles Goed toont aan dat deelnemers na het volgen van de training een positievere houding hadden naar patiënten die zichzelf beschadigen, dat zij meer vertrouwen hadden in hun eigen competentie om met deze patiënten om te gaan en dat zij dichter bij hen konden staan.