Nurse Academy GGZ
Praktijkgerichte nascholing voor verpleegkundigen in de GGZ
Nurse Academy GGZ biedt bijscholing via een vaktijdschrift met online toetsen, gecombineerd met een kennisarchief, speciaal voor verpleegkundigen en verpleegkundig specialisten (VS) in de geestelijke gezondheidszorg. Je kunt er 36 accreditatiepunten per jaar mee halen, geaccrediteerd door de V&VN VS, waar en wanneer jij dat wilt.
Wil je toegang tot alle artikelen, video's en nascholing van Nurse Academy GGZ?
Abonneer nu! Meer informatie
Alle collecties van Nurse Academy GGZ
Gesorteerd op nieuw - oud
Gamen is niet meer weg te denken uit het dagelijks leven. Het biedt ontspanning, uitdaging en sociaal contact. Toch ontwikkelt een kleine groep problematisch gamegedrag, dat kan uitmonden in een stoornis. Wat begint als onschuldige vrijetijdsbesteding, kan leiden tot controleverlies en psychische klachten. Dit artikel beschrijft de kenmerken, gevolgen en verpleegkundige aanpak van een internet-gamingstoornis in de huidige zorgpraktijk bij (jong)volwassenen met ADHD.
Mentale klachten bij vrouwen in de overgang komen frequent voor. Wanneer vrouwen zich in de GGZ melden, worden deze klachten vaak primair geïnterpreteerd als psychiatrische stoornissen. Hierdoor blijft de rol van hormonale veranderingen regelmatig onderbelicht. De overgang is echter een biopsychosociale levensfase, waarin schommelingen in oestrogeen en progesteron invloed kunnen hebben op stemming, cognitie en stressregulatie, terwijl psychosociale factoren gelijktijdig een belangrijke rol spelen.
Dit artikel beschrijft hoe verpleegkundigen en verpleegkundig specialisten GGZ door middel van integraal klinisch redeneren overgangsgerelateerde klachten kunnen herkennen en kunnen onderscheiden van psychiatrische problematiek. Een gerichte anamnese, aandacht voor het fluctuerende karakter van klachten en integratie van somatische en psychische factoren zijn hierbij essentieel.
De behandeling vraagt om een integrale aanpak, waarin psycho-educatie, psychologische interventies, leefstijl en zo nodig farmacotherapie worden gecombineerd. De verpleegkundig specialist GGZ vervult een centrale rol in diagnostiek, behandeling en multidisciplinaire afstemming.
Tijdige herkenning en passende begeleiding dragen bij aan het voorkomen van over- of onderdiagnostiek en ondersteunen vrouwen in het hervinden van balans en functioneren in deze levensfase.
Bij herstelgerichte zorg en samen beslissen staan naast het verminderen van klachten, het versterken van eigen regie en persoonlijk herstel centraal. Dit geldt niet alleen voor volwassenen maar ook voor jongeren met psychische klachten. Hiervoor kan de Youth Recovery Outcomes Counter (Y.ROC) worden ingezet. In dit artikel beschrijven we de achtergrond en de opbouw van dit herstelgerichte instrument, de ervaringen van jongeren hiermee en wat dit betekent voor de verpleegkundigepraktijk.
Dopamine is uitgegroeid tot een populair verklaringsmodel voor gedrag, met termen als ‘dopamine detox’ die snelle oplossingen beloven. Maar dopamine werkt niet geïsoleerd: neurotransmitters functioneren in samenhang binnen complexe hersennetwerken. In dit artikel wordt dopamine besproken als systeem voor leren en motivatie, met aandacht voor misvattingen en klinische toepassing.
Wanneer een volwassene zich presenteert met concentratieproblemen en executieve beperkingen, wordt al snel aan aandachtsdeficiëntie met hyperactiviteitsstoornis (ADHD) gedacht. Deze klachten kunnen echter ook voorkomen in het kader van hoogbegaafdheid. Dit maakt de beelden soms lastig te onderscheiden. Differentiatie wordt nog moeilijker wanneer een patiënt voldoet aan de criteria van ADHD én hoogbegaafdheid. Dit artikel illustreert aan de hand van twee casussen hoe de verpleegkundige in de praktijk onderscheid kan maken tussen kenmerken van ADHD en hoogbegaafdheid. Daarnaast komt aan bod welke behandelimplicaties dit onderscheid heeft.
Drugsgebruik is een belangrijke risicofactor voor het ontstaan van zowel acute als chronische nierziekten. Middelen zoals cocaïne, heroïne, MDMA (XTC), nicotine, anabolen, ketamine en alcohol kunnen direct of indirect schade toebrengen aan de nieren, wat kan leiden tot nierinsufficiëntie (verminderde nierfunctie) of volledig nierfalen.