Nurse Academy GGZ

De afgelopen jaren heeft een groot aantal teams binnen een landelijke GGZ-organisatie de gewoonte ontwikkeld alle rapportages en brieven aan de cliënt gericht (dus in de tweede persoon) te schrijven. In voor de cliënt begrijpelijke taal. De ervaring is dat dit meer oplevert dan vooraf werd verwacht. Niet alleen het schrijven veranderde, maar ook het denken over en communiceren met de cliënt. Daarmee is het inmiddels een waardevol onderdeel geworden van de behandeling.

Terwijl smartphonegebruik wereldwijd blijft toenemen, is het thema binnen de psychiatrie al te lang uit het zicht. Smartphonegebruik voor het slapengaan beïnvloedt de stemming bij veel patiënten met zowel een bipolaire stoornis als slaapproblemen, maar kan tegelijkertijd in zelfmanagementstrategieën ook ondersteunend zijn bij het inslapen.1 Wie een blik slaat op de huidige richtlijn voor bipolaire stoornissen2 en de zorgstandaard voor zelfmanagement3 komt bedrogen uit: smartphonegebruik wordt niet genoemd en blijft daarmee onderbelicht. Door de onderbelichte rol van smartphonegebruik is het voor verpleegkundigen een uitdaging hierbij goede begeleiding aan te bieden.

Bij ouderen komt depressie minder vaak voor dan bij jongere volwassenen, maar de impact is groot. Jaarlijks heeft circa 5% van de 65- tot 75-jarigen een depressieve stoornis.1,2 Volgens het CBS3 ervaarde 30-43% van 65-plussers recent depressieve gevoelens. Zulke gevoelens betekenen niet direct een stoornis, maar verdienen wel aandacht. Depressie blijft zo een belangrijk gezondheidsvraagstuk op latere leeftijd.

IMH is een werkwijze met een onderliggende visie, die zich richt op de vroege ouder-kindrelatie en de invloed hiervan op de ontwikkeling van het kind en de ouderomgeving. IMH-professionals kijken breed naar biologische, sociale en omgevingsfactoren die de psychische gezondheid van baby’s en jonge kinderen beïnvloeden.1-4 De eerste levensjaren zijn cruciaal voor de ontwikkeling van stressregulatie, emotioneel welzijn en sociale interactie. Vroege interventies kunnen risico’s op latere psychische problemen verkleinen en bijdragen aan een gezonde ontwikkeling. Een transdisciplinaire aanpak, waarbij disciplines als psychiatrie, psychologie en verpleegkunde samenwerken, is hierin essentieel.

Ethische vragen, morele dilemma’s, komen vaak en soms onbenoemd voor, zowel op instellingsniveau, op teamniveau als op individueel niveau. In dit artikel wordt besproken hoe een moreel beraad kan helpen om de eigen achterliggende waarden duidelijk te krijgen, de waarden van collega’s te horen en te verdragen en om samen een afgewogen beslissing te kunnen nemen in een ethisch dilemma.

Ondanks het brede aanbod aan therapieën reageren veel patiënten met een depressieve stoornis nog steeds niet goed op de gangbare behandelingen of ervaren veel bijwerkingen. Nieuwe inzichten tonen aan dat er bij patiënten met een depressie vaak bepaalde immunologische afwijkingen aanwezig zijn en dat het aanpakken van deze afwijkingen een antidepressief effect kan hebben. Er ontstaat daardoor steeds meer het besef dat het niet-behandelen van deze immunologische afwijkingen een gemiste kans is in de aanpak van depressieve stoornissen. Dit artikel doet aanbevelingen over wat op dit moment al mogelijk is en wat het toekomstperspectief is voor de klinische praktijk.