AccreDidact Mondhygiënist

Halitose, ofwel een onprettige ademgeur, is een veelvoorkomend en vaak onderschat probleem met zowel medische als psychosociale impact. In deze nascholing wordt onderscheid gemaakt tussen orale halitose en andere typen. Orale halitose — verantwoordelijk voor circa 85–90% van de gevallen — ontstaat door bacteriële afbraak van voedselresten, biofilm en tandsteen, met name op de tong. De afbraakproducten bestaan hoofdzakelijk uit zwavelgassen. Een ander belangrijk type is bloedtransporthalitose, waarbij geurstoffen via het bloed naar de longen worden getransporteerd. Halitose heeft invloed op het sociale functioneren; veel mensen ervaren het bij anderen, maar geven dit zelden aan. Deze e-learning behandelt de oorzaken, diagnostiek en behandeling van halitose. U maakt kennis met verschillende meetmethoden, waaronder organoleptisch onderzoek, gaschromatografie en zwavelgassenanalyse. Behandelopties variëren van maskering en mechanische reiniging tot chemische bestrijding van bacteriën en neutralisatie van geurstoffen. Tot slot worden ervaringen uit de praktijk besproken aan de hand van een halitosespreekuur. Zo krijgt u praktische handvatten om patiënten met halitose effectief te helpen.

Epidemiologische studies tonen een duidelijke associatie aan tussen parodontitis en atherosclerotische hart- en vaatziekten, zoals hart- en herseninfarcten. Hoewel een causale relatie nog niet is bewezen, suggereren de onderzoeksresultaten dat parodontitis kan bijdragen aan systemische ontstekingsprocessen die de vaatgezondheid negatief beïnvloeden. In deze nascholing leert u hoe parodontitis via ontstekingsmediatoren en bacteriële belasting invloed kan hebben op de ontwikkeling van atherosclerotische plaque. Risicofactoren als genetische aanleg, leefstijl, systeemziekten en chronische ontsteking worden besproken, evenals hun wisselende impact per patiënt. Ook wordt ingegaan op de gedeelde pathofysiologische mechanismen van parodontitis en atherosclerose. U krijgt inzicht in hoe succesvolle parodontale behandeling niet alleen de mondgezondheid, maar ook de algemene gezondheid bevordert: daling van CRP-spiegels, bloeddrukverlaging, verbeterde endotheliale functie en afname van vaatwandverdikking. Dit onderstreept het belang van regelmatige screening, adequate behandeling en levenslange parodontale nazorg. Deze e-learning biedt u een verdiepende kijk op de brede impact van parodontitis en het belang van integrale zorg binnen de mondgezondheid.

Professioneel communiceren is essentieel voor het opbouwen van een goede behandelrelatie tussen mondzorgverlener en patiënt. Uit onderzoek blijkt dat zo’n relatie een positieve invloed heeft op de mondgezondheid van de patiënt. Toch ervaren zelfs mondhygiënisten met jarenlange praktijkervaring soms moeite met lastige gesprekssituaties. In deze e-learning krijgt u praktische handvatten om complexe communicatie beter aan te pakken. Aan de hand van casuïstiek wordt ingegaan op het omgaan met conflicten, agressie, angst, huiselijk geweld, seksuele intimidatie en het bespreken van gemaakte fouten. Ook is er een apart hoofdstuk gewijd aan het voeren van slechtnieuwsgesprekken. Daarnaast leert u hoe u effectief communiceert met specifieke patiëntengroepen, zoals mensen met beperkte gezondheidsvaardigheden, patiënten met een andere culturele achtergrond en kwetsbare ouderen. Door uw communicatie af te stemmen op de behoeften van de patiënt, versterkt u het vertrouwen, verhoogt u de therapietrouw en draagt u bij aan betere zorgresultaten.

In de mond, en specifiek in het tandvlees, kunnen uiteenlopende afwijkingen voorkomen: van onschuldige veranderingen tot zeldzame, mogelijk levensbedreigende aandoeningen. Sommige afwijkingen komen ook op de huid voor of zijn het gevolg van medicatiegebruik. In deze e-learning leert u veelvoorkomende mondafwijkingen herkennen en onderscheiden op basis van hun klinische presentatie. De cursus is thematisch opgebouwd rond categorieën als witte, wit-rode en rode afwijkingen, pigmentaties, zwellingen en ulceraties. Daarnaast wordt in een apart hoofdstuk stilgestaan bij tandvleesafwijkingen die niet plaque-gerelateerd zijn. Met behulp van bondige teksten en duidelijke klinische afbeeldingen krijgt u inzicht in diagnostiek en classificatie. Ook leert u hoe u patiënten bij wie een mondafwijking wordt vastgesteld, op passende wijze informeert — zowel mondeling als schriftelijk. Deze nascholing helpt u om afwijkingen tijdig te signaleren en professioneel te communiceren over de bevindingen, wat essentieel is voor goede patiëntenzorg.

Gebitsslijtage is een multifactoriële aandoening die leidt tot verlies van harde tandweefsels zoals glazuur, dentine en wortelcement. De slijtage kan zowel mechanisch als chemisch van aard zijn, met een intrinsieke of extrinsieke oorsprong. Door dit complexe samenspel van factoren kent gebitsslijtage veel verschillende verschijningsvormen. In deze e-learning leert u hoe u gebitsslijtage systematisch beoordeelt en de onderliggende oorzaken vaststelt. Centraal staat het gebruik van het Tooth Wear Evaluation System (TWES 2.0). Dit systeem helpt bij het kwantificeren van de ernst en spreiding van de slijtage, het kwalificeren van de oorzaak en het vaststellen of sprake is van pathologische slijtage die behandeling vereist. Daarnaast biedt het TWES handvatten om de complexiteit van de benodigde behandeling te beoordelen. Het doel van deze nascholing is om de kwaliteit van diagnostiek en behandeling van gebitsslijtage te verbeteren, zodat u als mondzorgverlener doelgericht en onderbouwd kunt handelen.

Traditioneel richt cariësbehandeling bij kinderen zich op restauratieve en chirurgische ingrepen, vaak zelfs onder algehele anesthesie. De nieuwe klinische praktijkrichtlijn Mondzorg voor Jeugdigen pleit echter voor een omslag naar oorzakelijke behandeling, met nadruk op niet-restauratieve zorg. In deze e-learning leert u hoe u bij kinderen cariës effectief kunt aanpakken door gedragsverandering te stimuleren en symptomen waar mogelijk te vermijden. Behandelingen als NRC en NOCTP onderscheiden zich door het gericht aanpakken van de oorzaak van cariës. Wanneer restauratieve zorg toch nodig is, gaat de voorkeur uit naar minimaal invasieve methoden zoals ART, de Hall-kroon of partiële cariësverwijdering. Het succes van niet-restauratieve behandeling hangt af van een gestructureerde aanpak: een laesiespecifieke risicoanalyse binnen de context van het kind, actieve mondzorgbegeleiding, monitoring met visuele feedback, en toepassing van cariësremmende middelen. Deze benadering ondersteunt gedragsverandering en bevordert duurzame mondgezondheid.