Socares

Eczeem is een veelvoorkomende inflammatoire huidaandoening met een grote impact op de kwaliteit van leven van patiënten en naasten. Eczeem kan in de meeste gevallen effectief en veilig behandeld worden met dermatocorticosteroïden. Helaas ervaren veel patiënten, maar ook sommige zorgverleners, spanning of angst voor het gebruik van dermatocorticosteroïden, wat resulteert in een lage therapietrouw. Hierdoor worden veel patiënten onderbehandeld en ervaren zij onnodige ziektelast. Voldoende kennis over de werking, eventuele bijwerkingen, het adequaat voorschrijven van en voorlichting geven over dermatocorticosteroïden is nodig voor een adequate behandeling. Dermatocorticosteroïden hebben een anti-inflammatoire en antiproliferatieve werking en geven vasoconstrictie. Bij correct gebruik treden bijwerkingen zelden op en zijn bijwerkingen vaak reversibel. Vanuit het Nationaal Constitutioneel Eczeem Project (NCEP) worden binnenkort uitgebreide informatie en materiaal over onder andere constitutioneel eczeem, atopie, en de behandeling van eczeem beschikbaar gesteld aan zowel patiënten als zorgverleners. Aan de hand van een casus belichten we hier de belangrijkste aandachtspunten rondom dermatocorticosteroïden.

Zuid-Afrika ondergaat een demografische transitie waarbij het aantal ouderen snel toeneemt. Deze ontwikkeling legt druk op een zorgsysteem, dat historisch vooral gericht was op jongere bevolkingsgroepen en infectieziekten. Dit artikel verkent de staat van de ouderenzorg in Zuid-Afrika aan de hand van bestaande literatuur, en bespreekt thema’s als chronische aandoeningen, infectieziekten, dementie, mantelzorg, institutionele zorg, palliatieve zorg, mondzorg en voeding. De rol van het Ubuntu-concept in de mantelzorg wordt toegelicht, evenals de lessen die Nederland hieruit kan trekken. Tot slot worden beleidsaanbevelingen geformuleerd.

Zes scenario's voor het verpleeghuis van de toekomst: 1. kleinschalig wonen voor mensen met dementie 2. verpleeghuis als buurtcentrum 3. herstelcentrum en revalidatiespecialist 4. multidisciplinair centrum voor complexe doelgroepen 5. het digitale verpleeghuis 6. het verpleeghuis als hospice | Het talent van de oudere (patiënt)

Dit verhaal toont de veerkracht van twee boers die beiden recentelijk een groot verlies te verwerken kregen. En toch de kracht vonden op zoek te gaan naar sporen van hun evacuatieverleden, nu tachtig jaar geleden.

Kennis is: weten dat een tomaat een vrucht is. Wijsheid is: geen tomaat in een fruitsalade doen. Ik moest hieraan denken na een telefoongesprek met een medisch specialist, die overduidelijk niet verlegen zat om kennis, maar wel om wijsheid. Het ging om een meneer die te vermoeid was voor een goede revalidatie. Hij had een forse anemie. Hij had voor de revalidatie al meerdere bloedtransfusies achter de rug en er werd een oorzaak vermoed, aangezien hij ook rectaal bloedverlies had en veel was afgevallen. Een gastro-intestinale maligniteit was echter niet gevonden, omdat er geen scopie was gewenst door de patiënt. In een goed gesprek gaf meneer aan dat hij verlangde naar het einde en ik stelde voor om de revalidatie te staken en meneer over te plaatsen naar het hospice. Voor de volledigheid nam ik contact op met de internist, bij wie hij immers ook onder behandeling stond. Toen ik haar vroeg of zij akkoord ging met een opname in het hospice, antwoordde ze: “Zonder coloscopie kan ik niet zeggen of hij dood gaat.” De bruuskheid van de uitspraak daargelaten hinderde, naar mijn mening, haar kennis van alle mogelijke behandelbare oorzaken van rectaal bloedverlies en gewichtsverlies, bij het in alle wijsheid afwegen van de de beste optie.

Antisociaal gedrag is agressief en grensoverschrijdend gedrag dat voor kan komen bij verschillende psychische stoornissen. Bij de antisociale persoonlijkheidsstoornis (ASPS) is het de kern van de problematiek. Bij ouderen met ASPS is de aard van het antisociale gedrag wel veranderd, maar de onderliggende antisociale persoonlijkheidstrekken veranderen niet en daarom blijft de overlast voor de omgeving hoog. Bovendien ervaren ouderen met ASPS vaak aanzienlijke sociale en functionele beperkingen, waaronder financiële problemen, verlies van sociale connecties en afnemende fysieke gezondheid. Door deze problemen worden ze meer afhankelijk van professionele zorg. Die kan bestaan uit meer contacten met zorgverleners, maar ook verzorging door thuiszorg of het verblijven op verpleegafdelingen. Van teams en begeleiders vraagt dit om het opbouwen van een werkrelatie met mensen voor wie constructieve samenwerking nu juist het probleem is. In dit artikel wordt inzicht gegeven in hoe deze doelgroep het best benaderd kan worden en wat de behandelmogelijkheden zijn.