Nurse Academy O&T

Wanneer cliënten een klacht hebben over een zorgverlener of de geleverde zorg, is het belangrijk dat hieraan aandacht wordt besteed. Cliënten willen worden gehoord. Als er geen mogelijkheden meer zijn om gezamenlijk over de klacht te praten, kan de klachtenfunctionaris van de zorgverlener worden ingeschakeld. De zorgverlener moet cliënten op deze mogelijkheid wijzen.

Infectiepreventie is een belangrijk onderdeel van veilige en verantwoorde verpleegkundige zorg, ook bij cliënten in de langdurige zorg. Generieke richtlijnen over infectiepreventie sluiten niet altijd voldoende aan op de context en realiteit van het dagelijks werk in de ouderenzorg, verstandelijk gehandicaptenzorg en thuiszorg. Daarom zijn deze richtlijnen domeinspecifiek gemaakt voor de langdurige zorg. In dit artikel leest u waarom dit nodig was, hoe dit proces is verlopen en welke resultaten dit heeft opgeleverd. Ook leest u hoe u aan de slag kunt gaan met de richtlijnen en hoe u kunt bijdragen aan de ontwikkeling van een richtlijn.

Dementie verandert niet alleen het geheugen, maar raakt de identiteit, communicatie en relaties van een patiënt. Juist in deze kwetsbaarheid kunnen vragen over het levenseinde opnieuw urgent worden. Euthanasiezorg bij mensen met dementie roept bij zorgprofessionals vaak spanning op: wanneer is iemand wilsbekwaam? Welke woorden zijn passend om te gebruiken in het gesprek over euthanasie bij mensen met dementie? Mag je iemand wijzen op een euthanasieverzoek als de ziekte vordert? En wat is de rol van de verpleegkundige in dit complexe proces? Euthanasieverzoeken van patiënten met dementie zijn complex. Ze vragen tijd, rust en het vermogen om écht te luisteren naar woorden die voor de patiënt betekenis hebben. Aan de hand van een praktijkcasus beschrijft dit artikel de juridische kaders, de complexiteit van wilsbekwaamheid bij dementie en de onmisbare rol van verpleegkundigen en verpleegkundig specialisten in het begeleiden van deze gesprekken.

Een skin tear is een traumatische scheurwond van de opperhuid (epidermis) en lederhuid (dermis). Ouderen lopen een groter risico op deze skin tears vanwege huidveroudering, een veranderde huidstructuur en bijvoorbeeld langdurig medicijngebruik. In deze nascholing wordt aan de hand van een casus nader ingegaan op hoe skin tears ontstaan, welke factoren het risico op een skin tear vergroten, hoe een skin tear behandeld kan worden (conform de richtlijn Skin tears), welke disciplines er betrokken kunnen zijn of worden bij een skin tear en welke preventieve maatregelen getroffen kunnen worden. Verder wordt er aandacht besteed aan de rol van de verpleegkundig specialist (VS) die een centrale rol speelt in de regie en coördinatie van de wondzorg, diagnostiek, evaluatie en multidisciplinaire samenwerking.

In deze nascholing wordt ingegaan op de casus van meneer Pinas, gediagnosticeerd met de auto-immuunziekte systemische lupus erythematosus (SLE). Er is sprake van een manisch-psychotisch toestandsbeeld op basis van inflammatoire neuro-SLE; dat wil zeggen, dat hij een psychiatrische stoornis heeft die veroorzaakt wordt door auto-immuunontsteking in de hersenen. Hij wordt, na ontslag uit het ziekenhuis, opgenomen in een GGZ-instelling en het plan is dat hij maandelijks in het ziekenhuis een infuusbehandeling met cyclofosfamide krijgt om de ontsteking in zijn hersenen tot rust te brengen. Hij weigert deze infuusbehandeling. Mag hij gedwongen worden naar het ziekenhuis te gaan voor deze behandeling? Wat zegt de wet hierover?

Na een verhuizing naar het verpleeghuis treedt bij mensen met dementie vaak een snelle achteruitgang op in zowel lichamelijk als cognitief functioneren. Deze achteruitgang gaat regelmatig gepaard met verlies van kwaliteit van leven, toename van onrust (agitatie) en afname van zelfregie. In dit project onderzochten we of een beweegprogramma een positieve invloed kan hebben op kwaliteit van leven en op agitatie in het verpleeghuis.