Ouderbegeleiding, een vak apart
In de wereld van de psychotherapie is ouderbegeleiding een vak apart. Een apart en niet bijzonder hoog aangeschreven vak. Ouders blijken een ‘apart soort cliënten’, wat een speciale betrokkenheid en bejegening zou vragen en iets wat wel omschreven is als een ‘apart soort gevorderde empathie’. Niet bijzonder hoog aangeschreven, omdat het slecht wil lukken met de liefde van de hulpverlening voor ouders. In dit artikel willen we beschrijven wat het vak ouderbegeleiding zoal behelst, vraagt aan kennis en kunde van de hulpverlener en vooral hoe dit in de praktijk gestalte krijgt. We hopen over te brengen dat de begeleiding van ouders weliswaar veelvuldig maar vaak in de marge en marginaal plaatsvindt, dat het eigenlijk een veel centralere positie zou moeten hebben en de moeite meer dan waard is. Want goede hulp aan het kind kan niet zonder, sterker nog, begint bij de ouders!
Leerdoelen
Na het bestuderen van deze content:
- weet u wat ouderbegeleiding is en wat er zo specifiek aan is
- kent u de achtergrond van ouderbegeleiding geplaatst in de context van de ontwikkeling van het ouderschap
- weet u op welke manier u beter kunt aansluiten bij de ouder als subject in de psychotherapeutische begeleiding
- beschikt u over een referentiekader waarmee u de ouder in het (behandel)contact het meest effectief tegemoet kunt treden