Autonomieversterkende (groeps)behandeling: een transdiagnostische benadering
Er is toenemend aandacht voor autonomieversterkende behandeling in de GGZ. In dit artikel wordt beschreven hoe de definiëring van het begrip autonomie zich door de jaren heen ontwikkelde, waardoor er dus ook in de behandeling nieuwe accenten werden gelegd. Aan de hand van onderzoek en praktijk wordt aangegeven, dat deze behandeling geïndiceerd is voor verschillende DSM-geclassificeerde stoornissen, waaronder angst- en depressieve stoornissen, eetstoornissen en persoonlijkheidsproblematiek. De behandeling vindt in de regel plaats in een groep van acht patiënten. We bespreken hoe de behandeling er concreet uitziet aan de hand van het behandelprotocol voor autonomieversterkende interventie.
Leerdoelen
Na het bestuderen van deze content:
- weet u wat het begrip autonomie-gehechtheid inhoudt
- weet u wat autonomieproblemen zijn
- weet u dat autonomie-gehechtheid een transdiagnostisch concept is. Wanneer er sprake is van een kwetsbare autonomie, is het risico op het ontstaan en in stand houden van verschillende stoornissen groter
- kunt u een autonomieversterkende behandeling indiceren
- bent u zich bewust in hoeverre u autonomieversterkend werkt en welke vaardigheden u eventueel zou willen bijleren
Autonomieversterkende (groeps)behandeling: een transdiagnostische benadering
In deze collectie
E-learning met toets
Autonomieversterkende (groeps)behandeling: een transdiagnostische benadering
Artikel