Helicobacter pylori-infectie bij kinderen
De behandeling van een H. pylori-infectie is de afgelopen jaren geïntensiveerd naar een langere duur en hogere dosering antibiotica. Dit is een gevolg van wereldwijde toename van resistentie tegen claritromycine en metronidazol, die gebruikt worden in de huidige antibiotische behandelschema’s bij kinderen. De antibioticaresistentie draagt in belangrijke mate bij aan een afname van de effectiviteit van de eradicatietherapie. De huidige richtlijn, gepubliceerd in 2025, beoogt kinderen met alarmsymptomen effectief te behandelen op basis van antibioticaresistentiebepaling. De grootste en belangrijke verandering is dan ook dat de primaire diagnostiek bestaat uit een gastroduodenoscopie bij kinderen met alarmsymptomen, met afname van maag- en duodenumbiopten voor histologie en een antibioticaresistentiebepaling voorafgaande aan de eradicatietherapie. Kinderen met buikpijn zonder alarmsymptomen behoren niet te worden getest op H. pylori. Non-invasieve diagnostiek, zoals de feces antigeentest, heeft hierbij geen rol meer in de diagnostiek.
Leerdoelen
Na het bestuderen van deze content:
- kent u de veranderingen in diagnostiek en behandeling van H. pylori voor de dagelijkse praktijk
- weet u dat u bij een kind met buikpijn zonder alarmsymptomen geen diagnostiek inzet naar H. pylori
- weet u wanneer u een kind met buikpijn en alarmsymptomen en/of verdenking op een H. pylori-infectie dient te verwijzen naar een kinderarts MDL
- heeft u kennis over de aanbevolen eradicatietherapie op basis van de H. pylori-resistentiebepaling
- weet u wanneer en hoe de follow-up plaatsvindt na eradicatietherapie