Persisterende pulmonale hypertensie bij de neonaat (PPHN)
Persisterende pulmonale hypertensie van de pasgeborene (PPHN) is een ernstige aandoening die gepaard gaat met rechts-linksshunting en ernstige hypoxemie. In dit artikel worden de fysiologische transitie na de geboorte, de onderliggende mechanismen van PPHN en de diagnostische benadering besproken, met bijzondere aandacht voor toepassing buiten de neonatale intensivecare-unit (NICU). Aan de hand van beeldvorming, zuurstofindex (OI) en alveolaire-arteriële zuurstofgradiënt (AaDO₂) worden praktische handvatten geboden voor vroege herkenning, monitoring en therapie. Het beleid is gericht op optimalisatie van de oxygenatie, verlaging van de longvaatweerstand en ondersteuning van de rechterkamer. Via een casus, figuren en kaders krijgt u inzicht in indicaties voor inhalatie-stikstofmonoxide (iNO) en het gebruik van alprostadil en wordt duidelijk wanneer overleg met de NICU noodzakelijk is.
Leerdoelen
Na het bestuderen van deze content:
- kunt u uitleggen wat er misgaat bij de transitie van foetale naar neonatale circulatie bij PPHN
- kunt u PPHN herkennen op basis van kliniek, bloedgasanalyse en beeldvorming
- weet u hoe u de oxygenatie-index en de AaDO₂ correct berekent en interpreteert
- weet u welke indicaties en valkuilen er zijn in de behandeling met iNO en alprostadil
- kunt u het onderscheid maken tussen ‘zwarte’ en ‘witte’ longen op X-thorax en POCUS-echografie en hier beleid op baseren
- kunt u inschatten wanneer overleg met de NICU noodzakelijk is