Duizeligheid bij ouderen, wat kan de fysiotherapeut ermee? Deel 1
Duizeligheid, vaak gepaard gaand met balansproblemen en valincidenten, kan ingrijpende gevolgen hebben voor het dagelijks leven. Duizeligheid kan op alle leeftijden voorkomen, maar naarmate de leeftijd toeneemt, stijgt de incidentie aanmerkelijk. Behalve van afname van lichaamsfuncties, passend bij het normale verouderingsproces, is er bij ouderen vaak sprake van multimorbiditeit en medicijngebruik, waardoor de kans op duizeligheid toeneemt. Fysiotherapeuten die ouderen behandelen, worden dan ook vaak geconfronteerd met deze klacht en moeten hier in hun behandeling rekening mee houden. In een aantal gevallen kan de duizeligheid op zichzelf een indicatie vormen voor fysiotherapie. Een tweeluik van artikelen beschrijft de belangrijkste vormen van duizeligheid waarbij dat het geval is. Dit eerste deel gaat eerst in op de anatomie en pathofysiologie van het evenwichtsstelsel. Vervolgens komen de twee meest voorkomende perifere vestibulaire aandoeningen aan bod: benigne paroxysmale positieduizeligheid en perifere vestibulaire uitval.
Leerdoelen
Na het bestuderen van deze content:
- weet u hoe het evenwichtsstelsel is opgebouwd en welke zintuigsystemen bijdragen aan balans en oriëntatie in de ruimte
- kent u de belangrijkste oorzaken van duizeligheid
- kunt u de pathofysiologische mechanismen van benigne paroxysmale positieduizeligheid (BPPD) en perifere vestibulaire uitval benoemen
- begrijpt u hoe een sensorisch conflict ontstaat en op welke wijze dit leidt tot duizeligheid en bijkomende klachten
- kunt u handelen bij een vermoeden op BPPD of perifere vestibulaire uitval
- kunt u een aantal passende diagnostische testen en behandelinterventies toepassen
- ziet u in dat kennis van pathofysiologie en diagnostiek essentieel zijn voor de indicatiestelling en fysiotherapeutische behandeling van duizeligheid