Duizeligheid bij ouderen, wat kan de fysiotherapeut ermee? Deel 2
Duizeligheid, vaak gepaard gaand met balansproblemen en valincidenten, kan ingrijpende gevolgen hebben voor het dagelijks leven. Duizeligheid kan op alle leeftijden voorkomen, maar naarmate de leeftijd toeneemt, stijgt de incidentie aanmerkelijk. Behalve van afname van lichaamsfuncties, passend bij het normale verouderingsproces, is er bij ouderen vaak sprake van multimorbiditeit en medicijngebruik, waardoor de kans op duizeligheid toeneemt. Fysiotherapeuten die ouderen behandelen, worden dan ook vaak geconfronteerd met deze klacht en moeten hier in hun behandeling rekening mee houden. In een aantal gevallen kan de duizeligheid op zichzelf een indicatie vormen voor fysiotherapie. Een tweeluik van artikelen beschrijft de belangrijkste vormen van duizeligheid waarbij dat het geval is. Het eerste deel heeft inzicht gegeven in de anatomie en pathofysiologie van het evenwichtsstelsel, waarna dieper is ingegaan op een tweetal perifere vestibulaire aandoeningen, namelijk benigne paroxysmale positieduizeligheid en perifere vestibulaire uitval. Dit tweede deel gaat in op andere vormen van duizeligheid die een fysiotherapeut kan tegenkomen in de klinische praktijk.
Leerdoelen
Na het bestuderen van deze content:
- heeft u kennis over de belangrijkste kenmerken van centrale vestibulaire duizeligheid en de behandeling daarvan
- weet u wat de kenmerkende symptomen zijn van persisterende perceptieve posturale duizeligheid en orthostatische hypotensie
- begrijpt u op welke wijze een sensorische mismatch tussen verschillende zintuigsystemen een rol kan spelen bij cervicogene duizeligheid
- kunt u patiënten met verdenking op cervicogene duizeligheid klinisch onderzoeken en behandelen
- ziet u in dat het tijdig herkennen van signalen van centraal neurologische oorzaken van duizeligheid essentieel is voor patiëntveiligheid en adequate verwijzing