Nieuwe trainingsmethoden voor mensen met diabetes mellitus type 2
De skeletspier speelt bij diabetes mellitus type 2 (dm 2) een allesoverheersende rol. Het probleem van de patiënt met dm 2 is tweeledig: ten eerste is de door insuline gestimuleerde glucoseopname verminderd en ten tweede is de oxidatie van vet in de spier verminderd. Als gevolg van dat laatste vindt vetophoping in de spier plaats, waardoor de glucoseopname extra wordt geremd. Skeletspieren zijn echter uiterst plastische organen die goed reageren op training. Traditioneel werd duurtraining gepropageerd, maar recent onderzoek wijst erop dat de combinatie van duur- en krachttraining de beste resultaten geeft. Door de traditionele duurtraining te vervangen door intervaltraining en hoogintensieve intervalsprinttraining nemen zowel de cardiale als de tijdsbelasting sterk af, terwijl de effecten niet verschillen van die van duurtraining met continue belasting. Bovendien is daardoor meer variatie in de training mogelijk. De verwachting is dat hierdoor meer patiënten bewegen voorgoed in hun leefpatroon zullen inbouwen.
Leerdoelen
Na het bestuderen van deze content:
- beschrijven wat de belangrijkste metabole afwijkingen zijn bij patiënten met dm2
- de verschillende effecten van kracht- en duurtraining met betrekking tot dm2 benoemen
- oefeningen en/of trainingen voorschrijven gericht op de verschillende typen spiervezels
- een trainingsprogramma voor mensen met dm2 opstellen
- de informatie toepassen bij uw begeleiding van mensen met dm2