Vóórkomen en herkennen van persisterende rouw bij volwassenen en kinderen
Het overlijden van een dierbare is een van de meest ingrijpende gebeurtenissen in het leven. De meeste volwassenen en kinderen vinden, met steun uit hun omgeving, manieren om verlies zonder professionele hulp te integreren in hun leven. Een minderheid ontwikkelt echter een persisterende-rouwstoornis, gekenmerkt door aanhoudend verlangen en intens verdriet die het dagelijks leven ernstig belemmeren. Risicofactoren voor persisterende-rouwklachten bij volwassenen zijn eerdere psychische problemen, een plotseling of gewelddadig verlies, verlies van partner of kind, sociaaleconomische kwetsbaarheid en angstige hechting. Bij kinderen spelen cognitieve vermijding, chronische stressoren en gebrek aan steun een rol, terwijl positieve ouder-kindinteractie beschermend werkt. Sinds de komst van de DSM-5-TR zijn diverse screeningsinstrumenten ontwikkeld voor het meten van persisterende-rouwklachten bij volwassenen en kinderen. Deze instrumenten worden nader toegelicht in dit artikel en zijn gratis beschikbaar in het Nederlands en andere talen. Vroege signalering van wie vastloopt na verlies vergroot de kans op tijdige ondersteuning, waardoor langdurige klachten worden voorkomen.
Leerdoelen
Na het bestuderen van deze collectie:
- bent u zich bewust van de mogelijke impact die een overlijden van een dierbare kan hebben op nabestaanden
- weet u hoe u persisterende-rouwklachten kunt herkennen
- kunt u niet-verstoorde rouw onderscheiden van persisterende rouw
- weet u wanneer screenen op persisterende-rouwklachten zinvol kan zijn
- begrijpt u de functie van screenen van persisterende rouw
- weet u welke factoren een rol spelen bij vroeg signaleren van mensen die een verhoogd risico lopen op persisterende rouw