Behandeling van persisterende-rouwstoornis met imaginaire rescripting
Imaginaire rescripting (ImRs) krijgt steeds meer aandacht als een innovatieve behandelmethode voor stoornissen die samenhangen met aversieve herinneringen of beelden. Patiënten met een persisterende-rouwstoornis (PRS) ervaren vaak beelden die betrekking hebben op de overledene of het overlijden. Gezien de veronderstelde werkingsmechanismen kan ImRs een veelbelovende aanvulling vormen op bestaande interventies voor PRS. Dit artikel biedt een inleiding tot ImRs en belicht de potentiële toepassing ervan in de behandeling van PRS. Er wordt uiteengezet hoe ImRs kan worden toegepast om verschillende thema’s binnen PRS te adresseren, waaronder onbevredigende afscheidssituaties, unfinished business, onvervulbare verantwoordelijkheden, schuld en zelfverwijt. Tot slot worden mogelijke werkingsmechanismen besproken, met bijzondere aandacht voor hun relevantie voor de klinische praktijk.
Leerdoelen
Na het bestuderen van deze collectie:
- weet u wat imaginaire rescripting (ImRs) is en hoe deze methode wordt toegepast bij de behandeling van verschillende stoornissen
- begrijpt u de rationale voor het gebruik van ImRs bij persisterende-rouwstoornis (PRS) en kunt u de mogelijke werkingsmechanismen beschrijven
- kunt u thema’s binnen PRS herkennen die met ImRs kunnen worden aangepakt en weet u hoe ImRs in de praktijk kan worden toegepast
- herkent u de potentiële waarde van ImRs als aanvulling op bijvoorbeeld rouwgerichte exposure en cognitieve herstructurering