Praktische Pediatrie

Early-onset sepsis (EOS) is zeldzaam maar moet tijdig worden behandeld om morbiditeit en mortaliteit te voorkomen. In richtlijnen wordt van oudsher laagdrempelig antibiotische therapie geadviseerd. Hierdoor wordt circa 5% van alle Nederlandse pasgeborenen antibiotisch behandeld vanwege een verdenking van EOS, terwijl de ware incidentie van EOS veel lager ligt. De EOS-calculator is een risico-voorspellende tool waarmee het individuele risico op EOS voor een pasgeborene kan worden berekend en waarmee vervolgens een aanbeveling voor het observeren of starten van empirische antibiotica voor die pasgeborene kan worden gedaan. De EOS-calculator zorgt voor een sterke afname in het empirische antibioticagebruik bij pasgeborenen. Het verantwoord gebruiken van deze tool, met oog voor mogelijk valkuilen, is essentieel. De EOS-calculator is gemakkelijk en efficiënt te gebruiken via de ingebouwde versie in verschillende elektronische patiëntendossiers.

Respiratoire ondersteuning is essentieel in de behandeling van prematuren vanwege hun onderontwikkelde longen, tekort aan surfactant en onvoldoende uitgerijpte ademhalingsregulatiesysteem. Het voorkomen van de noodzaak tot invasieve beademing is de afgelopen jaren steeds belangrijker geworden waardoor niet-invasieve respiratoire ondersteuning tegenwoordig de eerste keus is. Vanaf de eerste ademhaling tot het moment van staken van de ondersteuning zijn er verschillende mogelijkheden om deze ondersteuning te geven. In dit artikel worden de fysiologische principes, het beschikbare bewijs voor de effectiviteit en de bijwerkingen besproken van de meest gebruikte vormen van niet-invasieve ademhalingsondersteuning bij prematuren: nasale continue positieve luchtwegdruk, nasale high flow en nasale low flow met 100% zuurstof. Daarnaast wordt ingegaan op het afbouwen van de ondersteuning, zuurstoftherapie in de thuissituatie en het gebruik van saturatieprofielen voor het afbouwen van deze ondersteuning.

Wat is uw diagnose bij deze neonaat?

Het is essentieel om neonatale epileptische aanvallen snel te herkennen zodat de oorzaak kan worden achterhaald en de juiste behandeling direct kan worden opgestart. Het herkennen van epileptische aanvallen bij neonaten is echter lastig vanwege de diverse klinische presentaties. Hierdoor worden epileptische aanvallen bij neonaten in de dagelijkse praktijk vaak niet goed herkend. In dit artikel wordt ingegaan op het herkennen van neonatale aanvallen en het onderscheid tussen epileptische en niet-epileptische aanvallen.

Christian Hulzebos (1970) studeerde aan de Rijksuniversiteit in Groningen, werkte in ziekenhuizen in Delfzijl, Zwolle en Leeuwarden, promoveerde in 2004 en werkt momenteel als kinderarts-neonatoloog in het UMC Groningen. Hij is eerste auteur van het artikel ‘Hyperbilirubinemie bij de pasgeborene ≥ 35 weken in de eerste twee levensweken’ dat verscheen in editie 3 van Praktische Pediatrie van dit jaar.

Persisterende pulmonale hypertensie van de pasgeborene (PPHN) is een ernstige aandoening die gepaard gaat met rechts-linksshunting en ernstige hypoxemie. In dit artikel worden de fysiologische transitie na de geboorte, de onderliggende mechanismen van PPHN en de diagnostische benadering besproken, met bijzondere aandacht voor toepassing buiten de neonatale intensivecare-unit (NICU). Aan de hand van beeldvorming, zuurstofindex (OI) en alveolaire-arteriële zuurstofgradiënt (AaDO₂) worden praktische handvatten geboden voor vroege herkenning, monitoring en therapie. Het beleid is gericht op optimalisatie van de oxygenatie, verlaging van de longvaatweerstand en ondersteuning van de rechterkamer. Via een casus, figuren en kaders krijgt u inzicht in indicaties voor inhalatie-stikstofmonoxide (iNO) en het gebruik van alprostadil en wordt duidelijk wanneer overleg met de NICU noodzakelijk is.