Nurse Academy

Een onderste tractus-digestivusbloeding is een veelvoorkomende presentatie op de Spoedeisende Hulp. Hoewel deze bloedingen hemodynamisch vaak minder bedreigend zijn dan een bovenste tractus-digestivusbloeding, vereisen ook deze een adequate beoordeling en gerichte aanpak. Na initiële stabilisatie is een adequate voorbereiding op endoscopisch onderzoek en eventuele interventie minstens zo belangrijk. Een optimale voorbereiding vergroot de kans op succesvolle diagnostiek, verkort de proceduretijd en vermindert de noodzaak voor heronderzoek.

In Nederland zijn er ongeveer 165.000 bevallingen per jaar onder leiding van eerstelijnsverloskundigen (30%) of gynaecologen (70%). Multidisciplinaire richtlijnen beschrijven evidencebased aanbevelingen voor de dagelijkse praktijk. Soms wijst een zwangere de aanbevolen zorg echter af, wat voor zorgverleners uitdagend kan zijn. Onze ervaringen met ‘baren buiten het boekje’ (zorgvragen buiten de richtlijn) beschrijven we in dit artikel.

Regelmatig neusbloedingen, vermoeidheid en onbegrepen bloedarmoede? Misschien heeft u te maken met de zeldzame, erfelijke aandoening de ziekte van Rendu-Osler-Weber (ROW). Deze complexe aandoening wordt gemakkelijk gemist en vraagt om gespecialiseerde zorg van meerdere experts. Dit artikel biedt inzicht in de impact, diagnose en behandeling van ROW.

Hoe blijf je mentaal fit in een beroep dat constant vraagt om alertheid en veerkracht? Voor ambulancezorgprofessionals is dat geen vanzelfsprekendheid. Door signalen van vermoeidheid en slapeloosheid tijdig te herkennen en actief te werken aan herstel en veerkracht, kan de ambulancezorgprofessional zelf veel doen om inzetbaar te blijven. De AMPLE-studie laat zien welke factoren daarbij een rol spelen en biedt aanknopingspunten voor de praktijk.

Het Rijksvaccinatieprogramma (RVP) heeft grote successen geboekt, maar de vaccinatiegraad daalt. Daardoor keren infectieziekten terug die we bijna niet meer zagen. Dat maakt tijdige herkenning in de dagelijkse praktijk een uitdaging. Kinkhoest is hier een treffend voorbeeld van: bij jonge zuigelingen kan de ziekte zich atypisch presenteren, niet altijd met de klassieke hoestbuien, met soms een fatale afloop.

Bij perifeer arterieel vaatlijden (PAV) is er een probleem in de arteriële circulatie in of naar het been. Er zijn klachten van claudicatio intermittens (etalagebenen) tot kritieke ischemie met vaak niet-genezende ulcera.1 Door het herkennen van signalen, symptomen en het stellen van de juiste vragen, eventueel in combinatie met het meten van de enkel-armindex (EAI), kan bij een verdenking op PAV samen met de patiënt worden afgewogen wat de vervolgstappen zijn.