Nascholing voor en door zorgprofessionals

Een normaal looppatroon kenmerkt zich door een vloeiend, efficiënt en symmetrisch bewegingspatroon van de benen. Het lopen

De voedingsstatus is op een IC moeizaam vast te stellen en niet zelden onbetrouwbaar, maar ondervoeding komt bij IC-patiënten vaak voor. Een van de belangrijkste doelstellingen is dan ook het toedienen van voldoende eiwit om het eiwitverlies te beperken zodat lean body mass en spierfunctie behouden blijven. De optimale hoeveelheid eiwit ligt tussen de 1,3-2,0 g/kg. Naast eiwit is het toedienen van voldoende energie van belang; deze energie komt van koolhydraten en lipiden. Prospectieve studies in diverse IC-patiëntenpopulaties zijn van belang om individueel de optimale voeding vast te stellen.

In 2013 verscheen de vijfde editie van de Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders (DSM-5), wereldwijd het belangrijkste handboek voor psychiatrische diagnostiek en ook voor veel wetenschappelijk onderzoek. Of het verpleegkundigen meer biedt dan een naslagwerk voor de criteria waarmee diagnosen worden gesteld, is een veelgehoorde vraag. Daarnaast is een veelgehoorde vraag of de dsm het bonte karakter van de psychopathologie wel recht doet, laat staan de individuele patiënt met zijn of haar unieke eigenschappen. Werken met de DSM heeft zijn voor- en nadelen. Door het hanteren van een gemeenschappelijke taal en vastomlijnde criteria is veel winst geboekt bij het stellen van diagnosen en de onderlinge communicatie daarover. Anderzijds ligt het gevaar op de loer van hokjesdenken en stigmatisatie. Maar is het glas nu halfvol of halfleeg? Dit artikel legt uit wat te winnen en te verliezen valt door aan de slag te gaan met de DSM.

In dit artikel wordt een kenmerkend verhaal verteld van een kind dat is geboren met een milde vorm van osteogenesis imperfecta. Het stellen van de diagnose is niet altijd eenvoudig en het niet stellen ervan kan tot vervelende situaties leiden. Osteogenesis imperfecta is een erfelijke ziekte waarbij het collageen I is veranderd. In het Nederlands wordt het ook wel ‘breekbarebottenziekte’ genoemd, maar men dient zich te realiseren dat niet alleen bot, maar alle collageen I-bevattende weefsels zijn aangedaan. Een multidisciplinaire aanpak is dan ook gewenst. In Nederland is deze gerealiseerd voor kinderen in het Wilhelmina Kinderziekenhuis van het UMC Utrecht en voor volwassenen in de Isala Klinieken in Zwolle.

De stemmenpoli in het UMC Utrecht voorziet in een behandeling voor mensen die stemmen horen. De behandeling neemt één dag in de week in beslag en bestaat uit een groepsbehandeling, psycho-educatie, individuele behandeling en psychomotorische therapie (PMT). Stemmen horen kan bij verschillende ziektebeelden voorkomen blijkt uit wetenschappelijk onderzoek. Dit betekent dat er een diversiteit is aan mensen die op de stemmenpoli worden behandeld. Uit de praktijk blijkt dat er bij veel patiënten van de stemmenpoli sprake is van comorbiditeit van zowel as I- als as II-stoornissen. De ervaring leert dat het regelmatig voorkomt dat de hulpvraag van patiënt in de loop der tijd verandert: de behandeling van stemmen staat niet meer op de voorgrond, maar andere problematiek komt naar voren. Tijdig stoppen van een behandeling en de patiënt de eigen regie teruggeven op het moment dat er vaardigheden en kennis aanwezig zijn, kan een patiënt soms juist ten goede komen.

Voldoende en vooral de juiste voeding is van groot belang voor het leveren en volhouden van inspanning. Het is bekend dat het prestatievermogen daalt door ondervoeding of een slecht voedingspatroon. Dat geldt niet alleen bij sportprestaties, maar ook bij inspanning door ouderen of cachextische of laagbelastbare patiënten. Een koolhydraatrijke voeding voor, tijdens en na inspanning is belangrijk om het prestatieniveau op peil te brengen en te houden en om optimaal te herstellen. Daarnaast is het belangrijk om het vochtverlies zo snel mogelijk te compenseren met eenzelfde inname aan extra vocht. Deze kennis is interessant voor de fysiotherapeut werkzaam in de sportgezondheidszorg én voor de fysiotherapeut die werkt met bijvoorbeeld ouderen of met cachextische of laagbelastbare patiënten.