Nascholing voor en door zorgprofessionals

Gebitsslijtage is een multifactoriële aandoening die leidt tot verlies van harde tandweefsels. Deze slijtage kan zowel mechanisch als chemisch zijn en zich op verschillende manieren presenteren. Door deze diversiteit is zorgvuldige diagnostiek essentieel voor een effectieve behandeling. In deze nascholing staat het Gebitsslijtagebeoordelingssysteem (GBS) centraal. Het GBS biedt een gestructureerde aanpak om de ernst en oorzaken van slijtage te bepalen en vormt een praktische leidraad voor diagnostiek en behandelplanning. Naast diagnostiekmodules bevat het systeem behandelmodules die helpen bij het inschatten van de behandelnoodzaak en complexiteit. Na afronding van deze e-learning kun jij het GBS toepassen in de dagelijkse praktijk en de kwaliteit van zorg bij patiënten met gebitsslijtage verbeteren.

De zorg voor kwetsbare ouderen verandert ingrijpend door drie ontwikkelingen: vergrijzing, bezuinigingen en veranderende kenmerken van de oudere zelf. Deze verschuivingen hebben grote gevolgen voor de huisartsenpraktijk. Ouderen stellen andere eisen aan hun zorg, en hun zorgvragen worden complexer. Dit vraagt om een aangepaste benadering. In deze nascholing leert u hoe u als doktersassistent een centrale rol speelt in de zorg voor kwetsbare ouderen. U bent vaak het eerste aanspreekpunt en daarmee een onmisbare schakel in de overgang naar proactieve, persoonsgerichte ouderenzorg. De e-learning gaat in op het tijdig signaleren van zorgbehoeften, het inventariseren van wensen en verwachtingen, en het belang van zicht op de draagkracht van de patiënt en diens netwerk. Ook wordt het belang van multidisciplinaire samenwerking, goede verslaglegging en efficiënte informatie-uitwisseling besproken. Deze nascholing helpt u om beter voorbereid te zijn op de toenemende complexiteit in de ouderenzorg en om passende ondersteuning te bieden binnen uw rol in de praktijk.

Veel mensen geven aan slecht te slapen, maar bij doorvragen blijkt vaak geen sprake van een objectief slaaptekort. Zeker bij ouderen zijn slaappatronen veranderd en is frequent wakker worden vaak normaal. Apothekers, assistenten en huisartsen zijn zich niet altijd bewust van de definitie van een slaapstoornis of van leeftijdsgebonden slaappatronen. In deze nascholing wordt in Blok A aandacht besteed aan de diagnostiek van slaapstoornissen, inclusief de rol van de apotheek aan de balie. U leert hoe assistenten met gerichte vragen kunnen beoordelen of er werkelijk sprake is van een slaapstoornis en hoe zij niet-medicamenteuze adviezen kunnen geven, zoals voorlichting en slaaphygiëne. In Blok B staat de farmacotherapie centraal. Besproken worden de rol van benzodiazepinen en non-benzodiazepinen, de NHG-Standaard, risico’s op gewenning en het belang van kortdurend gebruik. Ook komt de problematiek aan bod van slaapmiddelen gestart in het ziekenhuis, die thuis vaak onnodig worden voortgezet. Deze e-learning geeft u handvatten om slaapklachten beter te beoordelen, juist te adviseren en kritisch te kijken naar het gebruik en vervolgbeleid van slaapmedicatie – met speciale aandacht voor ouderen en afbouwstrategieën binnen de apotheekpraktijk.

Antibiotica behoren tot de meest gebruikte geneesmiddelen op de IC. Ze worden vaak voor een ingreep of interventie gegeven als ‘chirurgische profylaxe’. De resistentie van bacteriën neemt echter toe en er bestaan grote zorgen over de behandeling van infectieziekten in de toekomst. Correct gebruik van antibiotica is van enorm belang om een verdere toename van resistentie tegen te gaan. Inzicht in de werking van antibiotica zal hieraan bijdragen. In dit artikel worden de volgende veelgebruikte antibioticaklassen besproken: bètalactam-antibiotica, aminoglycosiden en chinolonen. Er worden adviezen gegeven voor verantwoord antibioticagebruik.

Een goede werking van het aangeboren afweersysteem is meestal onvoldoende om een infectie volledig te klaren. Het lichaam beschikt over een gespecialiseerd afweersysteem dat niet alleen zorgt voor een adequate afweer die specifiek is gericht tegen een bepaald micro-organisme, maar dat ook bij een tweede blootstelling de afweerreactie snel en doeltreffend op gang brengt doordat er geheugen is opgebouwd. In dit artikel worden de mechanismen van de cellulaire en humorale afweer besproken, en wordt gekeken naar enkele ziektebeelden die ontstaan door afwijkingen van dit afweersysteem zoals allergische reacties of transfusiereacties.

COPD is een over het algemeen progressieve ziekte die wordt gekenmerkt door een chronische, niet (volledig) reversibele luchtwegobstructie, maar daarbuiten ook een aantal niet-pulmonale effecten kent en daardoor vaak gepaard gaat met comorbiditeit. Zowel de pulmonale als niet-pulmonale effecten hebben gevolgen voor de belastbaarheid. De aandacht gaat dan in de eerste plaats uit naar de verminderde energetische belastbaarheid door de aard en ernst van de longfunctiestoornis. Bij de afname van de energetische belastbaarheid kunnen echter ook de niet-pulmonale effecten en daarmee samenhangende comorbiditeit een rol spelen. Energetische belastbaarheid laat zich goed objectiveren aan de hand van een inspanningsonderzoek, waarbij men een aantal parameters moet volgen. Naast afgenomen energetische belastbaarheid kan de patiënt met COPD echter ook te maken krijgen met verminderde inhalatoire belastbaarheid door tevens aanwezig bronchiale hyperreactiviteit, een afname van de mentaal-perceptieve belastbaarheid door met COPD geassocieerde afname van de cognitieve functies en beperkingen in functioneren door inadequate coping. Een zorgvuldige beoordeling van de belastbaarheid bij een patiënt met COPD vereist aandacht voor al deze aspecten.