Nascholing voor en door zorgprofessionals

De barkerhypothese, waarin wordt verondersteld dat de prenatale voedingstoestand en de voedingstoestand in het eerste levensjaar het risico op cardiovasculaire aandoeningen op latere leeftijd beïnvloeden, heeft geleid tot een nieuwe wetenschappelijke en maatschappelijke benadering van ziekten later in het leven. Men veronderstelt dat de associaties tussen pre- en postnatale omgevingsinvloeden en chronische ziekten verband houden met het aanpassingsvermogen van de structuur en functie van orgaansystemen via epigenetische mechanismen, om zo de overlevingskansen van de vrucht op dat moment te vergroten terwijl de kans op gezondheidsrisico’s later in het leven erdoor toeneemt. Het is van groot belang om bij het onderzoek naar de rol van voeding bij de ontwikkeling van ziekten op de volwassen leeftijd niet alleen te letten op het voorkómen van een gestoorde metabole ontwikkeling op latere leeftijd, maar ook op mogelijke beperking en tijdige bijstelling daarvan. Dit mag echter geen afbreuk doen aan de huidige preventiecampagnes, bijvoorbeeld rond levensstijl en fysieke activiteit, die de incidentie van cardiometabole aandoeningen verder zullen moeten blijven terugdringen.

Dit artikel gaat over anti-epileptica, voorgeschreven bij epilepsie. Zowel de behandelwijze, interacties, bijwerkingen als specifieke aandachtspunten worden besproken. Epilepsie is een klinische diagnose die primair wordt gesteld op basis van de anamnese en de aanvalsbeschrijving. De definitie luidt dat het een aandoening van de hersenen betreft waarbij minstens één epileptische aanval optreedt en die gekenmerkt wordt door een voortdurende predispositie tot het genereren van epileptische aanvallen en door de neurobiologische, cognitieve, psychologische en sociale gevolgen. Om de juiste medicatie te kiezen is het van belang epilepsie te classificeren op basis van aanvalstype en epilepsiesyndroom. In Nederland zijn ongeveer 84.000 patiënten met actieve epilepsie; dat wil zeggen, dat zij in de afgelopen vijf jaar aanvallen hebben gehad of nog anti-epileptica gebruiken.

Roeien is een unieke sport: er wordt relatief symmetrisch bewogen in een gesloten keten en er zijn geen onverwachte bewegingen of contactmomenten met tegenstanders. Roeiblessures ontstaan dan ook voornamelijk door overbelasting en worden veroorzaakt door de krachten die worden uitgeoefend op het lichaam als gevolg van de roeibeweging. Traumatische blessures komen niet tot nauwelijks voor. Dit artikel bespreekt de oorzaken en de fysiotherapeutische behandeling van de meest voorkomende roeiblessures: lage rugklachten, stressfracturen van de ribben en overbelasting van pezen in de pols, de elleboog en de knie. Voor elke regio wordt een verband gelegd tussen het ontstaan van de blessure en de biomechanica van de roeibeweging.

Het jaaroverzicht cardiothoracale anesthesiologie is een overzicht van opvallende artikelen uit de medische onderzoeksliteratuur met impact op het dagelijks functioneren van een (cardio-) anesthesioloog of intensivist.

De lever heet in het Latijn hepar. Het is een uniek orgaan. De lever heeft maar liefst zeven verschillende functies en is het enige orgaan dat kan regenereren! In dit artikel worden de anatomie en fysiologie beschreven van een gezonde lever. Daarnaast is er aandacht voor leverfalen, waarbij duidelijk wordt dat de mens niet zonder lever kan functioneren.

In de zorg wordt op vele momenten informatie overgedragen, niet alleen tussen afdelingen en zorginstellingen maar ook tussen diensten. De overdracht is een risicomoment waarin essentiële informatie verloren kan gaan, met grote gevolgen voor de patiëntveiligheid. Een zorgvuldige overdracht van zowel informatie als verantwoordelijkheid is noodzakelijk om de patiëntveiligheid en continuïteit van de zorg te kunnen garanderen. Uit onderzoek naar fouten bleek dat deze voor 80% te wijten waren aan miscommunicatie tussen zorgprofessionals.