Nascholing voor en door zorgprofessionals

Bij chronic obstructive pulmonary disease (COPD) is er sprake van een grotendeels niet-reversibele luchtwegobstructie veroorzaakt door chronische obstructieve bronchitis en/of longemfyseem. Emfyseem gaat gepaard met beschadiging van het longweefsel. COPD wordt veelal veroorzaakt door roken en begint sluipend. De eerste klachten zijn meestal hoesten en het opgeven van sputum. Later treedt kortademigheid bij inspanning op. De kortademigheid leidt tot afname van inspanningstolerantie, en kan leiden tot verslechteren van de voedingstoestand, waardoor op termijn de fysieke conditie afneemt. Patiënten kunnen in een neerwaartse spiraal terechtkomen. Voor COPD is er een medicamenteuze en een niet-medicamenteuze behandeling. Patiënten in een eindstadium van COPD kunnen in aanmerking komen voor longtransplantatie, maar ook voor (grotendeels nog in onderzoeksverband) endoscopische technieken.

PSA, prostaatspecifiek antigeen, stijgt naarmate men ouder wordt. Het PSA is prostaatspecifiek en kenmerkend voor prostaataandoeningen. Wanneer het PSA verhoogd is, betekent dat dus dat er iets met de prostaat aan de hand is. PSA wordt vaak alleen gerelateerd aan het prostaatcarcinoom, maar deze waarde is ook verhoogd bij benigne aandoeningen als prostatitis, benigne prostaathypertrofie (BPH), een vergrote prostaat, blaasretentie en kan medicamenteus geïnduceerd zijn. In dit artikel wordt het PSA-gehalte geïnterpreteerd en wordt aangegeven welke waarden en diagnostiek noodzakelijk zijn om te bepalen of een therapie noodzakelijk is en zo ja, welke.

Ongeveer vier jaar nadat de Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen (NVZ) het veiligheidsmanagementsysteem (VMS) ‘Voorkom schade, werk veilig’ introduceerde, met daarin onder meer het advies een Pediatric Early Warning Score (PEWS) te implementeren, heeft driekwart van de Nederlandse ziekenhuizen hieraan gehoor gegeven. Uit recent onderzoek blijkt echter dat er in de praktijk een wildgroei van grotendeels niet-gevalideerde PEWS-varianten is ontstaan. Hoewel deze systemen intuïtief als zinvol worden ervaren, is het wetenschappelijk bewijs in termen van reductie van ziekenhuismortaliteit en verbetering van patiëntveiligheid zeer beperkt. Ondanks een beperkte wetenschappelijke onderbouwing geven gebruikers aan meerwaarde te ervaren in termen van patiëntveiligheid. Het is echter aannemelijk dat deze ervaren meerwaarde niet zozeer wordt bepaald door het specifieke systeem, maar veel meer door de wijze waarop dat systeem in het ziekenhuis wordt gebruikt. Kennis over achtergronden en onderbouwing van het PEWS-systeem en de potentiële valkuilen is daarom essentieel.

Deze casus beschrijft vanuit het perspectief van een bedrijfsarts een privéongeval van een werknemer met als resultaat een complex trauma van de rechterhand. Dominant in dit beeld is een traumatisch perifeer zenuwletsel van de nervus ulnaris. De casus wordt beschreven van operatie tot complicatie en van revalidatie tot re-integratie. De procedure van de verzuimbegeleiding via het tweede spoor conform de Wet verbetering poortwachter wordt in dit artikel stap voor stap toegelicht, met daarnaast informatie over diagnose en prognose. Perifeer zenuwletsel is een zeer invaliderende complicatie na een ongeval en kan het best worden behandeld door een multidisciplinair team. Bij deze werknemer waren de fysieke beperkingen dominant, wat noopte tot het vinden van een tweede carrièreperspectief. Gelukkig kon via loopbaantrajectbegeleiding en een cursus een nieuwe baan worden gevonden. Een meevaller die lang niet voor alle werknemers onder dezelfde condities is weggelegd. Uiteindelijk dus toch nog een beetje geluk bij een ongeluk? Helaas kon de baan niet worden behouden en zit de werknemer nu ziek thuis.

De beoordeling of arbeidsongeschiktheid een gevolg van zwangerschap of bevalling is, is vaak erg moeilijk. Een oorzakelijk verband tussen de arbeidsongeschiktheid en zwangerschap/bevalling is lang niet altijd eenduidig. Bij de beoordeling of dit oorzakelijke verband bestaat, maken verzekeringsartsen gebruik van de UWV-richtlijn Zwangerschap en bevalling als oorzaak van ongeschiktheid voor haar arbeid.

In Nederland worden ongeveer 250 kinderen chronisch beademd in een thuissituatie. Deze kinderen hebben een chronische respiratoire insufficiëntie ten gevolge van een neuromusculaire aandoening (bijv. M. Duchenne), thoraxafwijking, longaandoening of apneusyndroom. Er zijn twee vormen van chronische beademing mogelijk: non-invasief via een masker en invasief via een tracheacanule. Het doel van chronische beademing is het behouden of verbeteren van de kwaliteit van leven, afname van lichamelijke klachten en symptomen, het bevorderen van groei en ontwikkeling, een brug naar een volgende therapie en verlengen van het leven. Veiligheid staat voorop. Er is veel scholing en begeleiding nodig voor ouders, zorgverleners en professionals in de thuissituatie. Kinderen met chronische beademing kunnen gewoon naar school en op vakantie.